sobota, 21 lipca 2018

praca

czy powrót do pracy po zwolnieniu lekarskim mógł się odbyć normalnie?

nie.

odkąd pracuję (a jest to kilkanaście ładnych lat) nigdy nie byłam na takim długim zwolnieniu lekarskim (nie liczę tu "ciążowego"). długim, tzn. ponad miesiąc.
...więc... skąd mogłam wiedzieć, że z takiego L4 wraca się do pracy "inaczej"?

oczywiście, że moja kierowniczka wiedziała, że po zwolnieniu wracam do pracy. w dniu wystawienia L4 powiadomiłam ją o tym w sms-ie i w odpowiedzi dostałam pozdrowienia i życzenia. potem w trakcie zwolnienia kierowniczka dzwoniła ustalić ze mną preferencje dotyczące grafika na wrzesień i też wtedy uzyskała informację, że 18-go wracam do pracy.
co więcej... 17-go kierowniczka do mnie zadzwoniła, aby mnie poinformować, że następnego dnia zaczynam pracę od 8 rano od dwudniowego szkolenia.

przyszłam na szkolenie i w trakcie przerwy zajrzałam do kadr, aby podać im nowy numer konta do wypłaty pensji.
usłyszałam pytanie:
-przyniosłaś zgodę z medycyny pracy?
- eeee.... jaką zgodę?
- jak L4 jest dłużej niż miesiąc to trzeba robić medycynę pracy, żeby dopuścili do pracy. bez ich  zgody ciebie tu nie może być.
- a niby skąd ja miałam to wiedzieć, skoro nigdy w życiu takiego długiego zwolnienia nie miałam???
a zgodę lekarza prowadzącego na powrót do pracy masz?
- ?????
- kierowniczkę powiadomiłaś o powrocie?
- oczywiście, że tak....

i zaczęło się...
...na wariackich papierach...

na szkolenie już nie mogłam wrócić.
lubelskie kadry wysłały pilny mail do kadr w centrali z prośbą o wystawienie skierowania do medycyny pracy.

... ostatecznie udało mi się dostać do lekarza rodzinnego - zaświadczenie dostałam i wzięłam L4 na ten jeden nieszczęsny dzień.... po godz. 14-tej dostałam telefon z lubelskich kadr, że już mają skan skierowania na medycynę pracy... więc znowu musiałam jechać przez pół miasta po świstek...

... następnego dnia kilka godzin siedziałam sobie pod różnymi gabinetami... ale się udało.
do pracy okazałam się zdatna.

kupę zamieszania... bo mojej kierowniczce zapomniało się przekazać do kadr informację o moim powrocie.... a mi o konieczności badań...

ciekawa jestem, jak by sytuacja wyglądała, gdybym do tych kadr z nowym kontem nie poszła...
ile dni bym nielegalnie pracowała??

niedziela, 15 lipca 2018

deszcz

... ciągle pada.

a ja mam swój deszczowy kubeczek :)


kawa z kurkumą i szczyptą pieprzu :)


siedzę w domu i jest mi z tym dobrze. ale lada dzień skończy się leniuchowanie.

piątek, 13 lipca 2018

chwalę się

piątek 13-go...


.... a ja dzisiaj obroniłam swoją pracę licencjacką :D

jestem bardzo zadowolona!

poniedziałek, 2 lipca 2018

leń

robię wszystko, aby nie robić nic.

mam takiego lenia, że aż strach! a sporo rzeczy do zrobienia! począwszy od spraw banalnych typu ogarnięcie domu... po... dokończenie pracy licencjackiej!

a że z tym nic-nie-robieniem czuję się bardzo dobrze... to mam podwójny problem.


dostałam pozdrowienia z ZUS. mam się zgłosić 10 lipca na kontrolę. moje zwolnienie lekarskie będzie ciągiem trwało ponad miesiąc...


jakiś czas temu dzwoniła do mnie koleżanka z pracy. miała kilka "njusów". sama też na początek lipca umówiła się do psychiatry i pójdzie na L4 na jakieś 3 tygodnie, bo ma już dość ...
innym z nich było to, że trzy tygodnie po moim ataku nerwicy... to samo złapało inną koleżankę i też wzywali do niej karetkę, tylko, że ją chcieli zabrać na SOR na co nie wyraziła zgody, bo wiązałoby się to z kilkugodzinnym siedzeniem w szpitalu. dostała tylko receptę... i znając życie poszła sobie na zwolnienie - bo ta dziewczyna wcześniej nie miała "problemów" z braniem L4.

i w sumie dobrze, że nie chodzę do pracy, bo jak posłuchałam o innych "kwiatkach" ... to coś by mnie tam, w tej pracy, strzeliło... już nie powiem dosadnie co.

początkowe działania uboczne mojego leku już praktycznie ustąpiły. już nie usypiam na stojąco, już nie ziewam do stanu wywichnięcia szczęki, już mnie nie goni do klibelka z siłą wodospadu ;)
jeszcze trochę czuję że nieświadomie zaciskam szczękę i dociskam język do podniebienia, ale to powoli mija :)

robi się całkiem fajnie :) już prawie nie męczą mnie dołujące myśli, nie ściska mnie w gardle i nie mam już tendencji do płakania :)