niedziela, 31 grudnia 2017

zaczyna się nowe?

nadchodzi zmiana cyferki.

życzę Wam, aby symboliczna zmiana cyferki przyniosła ze sobą zmiany w waszym życiu.
zmiany wyczekane, zaplanowane, niespodziewane, nagłe...
jakiekolwiek by one były - niech przyniosą one dla Was same pozytywy.

ślę Wam wszystkim ciepłe uściski!

no dobra.

i buziaki też :)

sobota, 30 grudnia 2017

nietoperz

tak do mnie mówcie.
:/

od kilku dni w nocy nie mogę spać.
jest godzina 4.32.

a oto moje miasto nocą



nie wiem, co się dzieje.
gdyby teraz była pełnia - zrozumiałabym.
ale jeszcze pełni nie ma.
:/

nie wiem, jak sobie z tym poradzić.
może stresuje mnie powrót do pracy? nie... nie stresuje - to nienajlepsze określenie.
raczej: czuję narastające zniechęcenie do pracy, pomimo tego, że ją lubię.
1-go stycznia idę na 8 rano.
a teraz miałam kilka dni wolnego - po świętach dostałam zgodę na 3 dni urlopu.


siedzę sobie teraz przed monitorem.... nie pisząc przez jakiś czas.
siedzę, bo nie wiem, co robić, gdy wyłączę kompa.
gapię się na ekran w oczekiwaniu na ... no właśnie... przecież nie usnę przed działającym kompem, zwłaszcza, że mam go na kolanach... a jest to "cegła" słusznych rozmiarów.

boję się, że włączy mi się myślenie, że uruchomią się moje tęsknoty, moje obawy, moje kompleksy i to wszystko, co nie daje mi spokoju.
o!
i właśnie chyba wywołałam wilka z lasu.
:(

zaczyna mnie boleć głowa.
rano też będzie niezbyt miło.
tabletki gdzieś leżą, więc śniadanie mam już ustalone.

nic....
kończę pisanie.
może Morfeusz mnie obejmie


wtorek, 26 grudnia 2017

ciąg dalszy nieświąteczności

i tak mi się przypomniał ten utwór....



zaczyna się... niezauważalnie... finezyjnie... i z czasem rośnie... nabiera mocy

mistrzostwo świata.


właśnie robię edit...

no i muszę dodać jeszcze to...



kurczę... pamiętam, jak zaczynałam ich słuchać.... brało się tekst przed oczy... 

poniedziałek, 25 grudnia 2017

muzyka mało świąteczna

tak jak muzyka Kat i słowa ich tekstów (ich trafność) wciąż do mnie wracają
z lat młodzieńczych też ten utwór zawsze do mnie wraca.


:)

niedziela, 24 grudnia 2017

rękodzieło

jakiś czas temu zrobiłam drapaka dla mojej kici :)


mama przywiozła ze wsi pniaczki i sznur - wykonanie było rzeczą banalną. stoi stabilnie.

kicia nawet interesuje się drapakiem i co jakiś czas go używa :)
pierwszy drapaczek z budką do chowania się był całkowicie przez nią ignorowany. najlepszym drapakiem na świecie była moja kanapa. jest teraz w stanie opłakanym. ale co tam. trudno. kicia to członek rodziny. każdy kiedyś robi jakąś destrukcję w domu.
teraz z nowym drapakiem jest szansa na przestawienie się pchlarza do korzystania z pniaczków  i może za rok kupię sobie nową kanapę.

obok drapaka na podłodze jest hit ostatniego miesiąca - pudełko po torcie mojej córci.  dla kici ulubione miejsce pobytu.

a to moje wczorajsze dzieło. i moja kicia :)




udało mi się kupić sensowną małą choineczkę. ledwo wtachałam donicę do domu. ale kto ma sobie z takimi rzeczami poradzić jak nie ja?! :)
 miałam trochę materiałów ozdobnych i wykorzystałam resztkę sznura, który został z obwiązywania drapaka.
po Świętach drzewko trafi na balkon i tam będzie mi oko cieszyło.

córa zadowolona :)

... tak prawdę mówiąc... drzewko kupiłam  z zamiarem docelowym postawienia go na balkonie a nie świątecznym. ja choinek w domu nie potrzebuję.

sobota, 23 grudnia 2017

odpoczynek

od dzisiaj mam wolne.
w pracy pojawię się dopiero 1 stycznia.

pomimo tego, że uwielbiam pracę z klientami, uwielbiam z nimi rozmawiać, pomagać im... czuję się co raz bardziej zmęczona moją pracą. ciągłą kontrolą, co raz to nowymi parametrami, które kierownicy sprawdzają, codziennym tłumaczeniem się na tematy przeróżne.
dobił mnie wczoraj grafik pracy ustalony na luty.
szkoda...
czuję się małymi kopniaczkami popychana przez pracodawcę w stronę decyzji o zmianie pracy.

w lecie zacznę na serio rozglądać się za ofertami.
dlaczego w lecie? - chcę jeszcze na spokojnie zrobić sobie licencjata.


a teraz - odpoczywam!
gdy podjechałam do mamy zawieźć prezenty pod choinkę - od razu zauważyła różnicę w moim wyglądzie.
wczoraj byłam jak skopany pies. dzisiaj już spokojniejsza i bardziej rozluźniona.

niby odpoczywam, ale zaraz zabiorę się za prasowanie -  co tak prawdę mówiąc relaksuje mnie i jest formą odpoczynku :)


melduję, że pozew o podwyższenie alimentów złożony.
o!


niedziela, 10 grudnia 2017

rolerkoster

mam straszne wahania nastroju.
czasami jedno zdanie, błahe wydarzenie potrafi mnie doprowadzić do płaczu, którego nie mogę powstrzymać przez pół dnia.
nawet nie będę opisywała konkretnych sytuacji, bo na samo wspomnienie już mi łzy napływają.
a nie chcę beczeć i nie chcę aby potem przez 2 dni mnie głowa bolała.

dodatkowym, bardzo silnym stresem dla mnie jest.... decyzja o złożeniu wniosku o podwyższenie alimentów. miałam je zasądzone w grudniu 2008.
adwokatka powiedziała, że co 3 lata powinnam składać wniosek. gdybym tak robiła, to już miałabym zdecydowanie większą kwotę.

ale tak to jest...

- należy przecież cieszyć się tym, co się ma !
- należy przecież doceniać to, co się ma !

inne dzieci mają mniejsze alimenty!
inni ojcowie nie płacą!

no to się cieszyłam z tego co mam.
no to doceniałam to co mam.

a teraz wiem, że jestem kretynką!
takie docenianie i cieszenie się z tego co mam przyniosło tylko wymierną finansową stratę dla córki i dla mnie.

to jest jeden z elementów charakteru, którego u siebie nie cierpię.
chciałabym być taką roszczeniową babą, która nie popuści jak nie wywalczy sobie korzyści!


podjęcie decyzji o złożeniu pozwu o podwyższenie alimentów było dla mnie dużym stresem.
wiem, że będzie konflikt, może być "wojenka".... a ja mam bardzo ugodową naturę, nie jestem typem fightera. nie umiem się wykłócać, nie umiem walczyć o swoje. nie cierpię siebie za to.

rozmowa z adwokatką też była dla mnie stresującą sytuacją i bardzo bolesną z uwagi na uświadomienie sobie, że przez mój durny charakter dużo straciłam finansowo.

w mijającym tygodniu bardzo dużo czasu poświęciłam na drukowanie wyciągów, robienie dodatkowych kopii, zbieranie pewnych wiadomości, liczenie przeliczanie układanie wszystkich potrzebnych dokumentów w uporządkowaną całość.

teraz widzę przed sobą 3 grube koperty z papierami. jutro trafią do prawniczki.



ale... gdzieś w tym stresie, gdzieś w tym lęku przed konfrontacją....
gdzieś tam nieśmiało zaczyna się we mnie odzywać mały diabełek.
idealnie pasują tu małe różki w moim obrazku profilowym.
ubodę "ex" tym pozwem niesamowicie. jak on kocha swoje pieniądze! jak nie lubi wydawać ich na cele, które jemu nie służą!
zaczyna we mnie pojawiać się rosnący, jeszcze maleńki ... tak - pojawia się kiełek złośliwości.



niedziela, 19 listopada 2017

pretty woman

wczoraj oglądałam i jak zwykle - z przyjemnością.

ryczałam jak bóbr.
ale nie z powodu filmu - jest już wystarczająco opatrzony i nie rusza emocji.

beczałam... ponieważ uświadomiłam sobie, że....
nie przypominam sobie, abym kiedyś czuła się piękna, wartościowa.
nie przypominam sobie, abym świadomie odczuwała swoją kobiecość.

odkąd pamiętam... czuję się jak parobek, który ma do wykonania zestaw czynności.
jako nastolatka... kłębek kompleksów przygnieciona poczuciem niższości. sytuacja w domu rodzinnym: ojciec alkoholik i mama na psychotropach tylko pogłębiały we mnie poczucie beznadziejności siebie.
niby zgrabna jak cholera, całkiem ładna.... ale kompletnie bez powodzenia u chłopaków, bez grona koleżanek....
w małżeństwie.... zawartym z lęku, że nikt inny mnie nie zechce...
pamiętam jeden komplement, który mi powiedział mój "ex".
tak. jeden. dlatego pamiętam sytuację. "ale zgrabniocha jesteś"
kiedyś mnie też pochwalił, gdy jechaliśmy samochodem, że na dobry pas wjechałam.
pamiętam, które to było skrzyżowanie.

nie czuję się jak kobieta.
tym bardziej teraz.
starsza, o wiele cięższa, 2 rozmiary większa.  z kształtami, na które nie mogę już patrzeć i nie mogę sobie poradzić z powrotem do normalnej figury.
nadzieje, które kiedyś miałam na ułożenie sobie życia prywatnego i zawodowego... dawno popękały bańkami mydlanymi....
są tylko czynności do wykonania.
nawet nie wiem, jak powinna się zachowywać kobieta czująca swą kobiecość, czująca się piękna i wartościowa. nie ma tego poczucia w moim wnętrzu, w moich myślach.
ja mam zadania: posprzątać dom, zrobić zakupy, robić swoje w pracy i przypadkiem nie liczyć na to, że ktoś doceni. mam dopilnować, aby córa wszystko miała. mam zacisnąć zęby i robić dobrą minę, gdy znowu mi pieniędzy nie wystarczy...
wiem, co mam robić.
właśnie kończy mi się pranie - rozwieszę, posprzątam kuchnię i pojadę do marketu po bułki i wędlinę. zapłacę ratę.
mam nadzieję, że uda mi się wyłączyć myślenie.




niedziela, 12 listopada 2017

święto

dla mnie 11 listopada ma inny wymiar.

moja córcia ma wtedy urodziny! :)
właśnie skończyła 16 lat!

rośnie mi mądra, wspaniała i śliczna dziewczyna!

niedziela, 5 listopada 2017

nijakość

jest nijako.

dni mijają.
każdy podobny do siebie.
w pracy ... maskara. nawet nie chce mi się o tym myśleć a tym bardziej o tym pisać.
jestem tym chaosem zmęczona. i to bardzo.
ten bałagan, dezinformacja, pomiatanie pracownikami... odbiera ostatnią chęć do pracy i motywację, aby się starać...
dobrze, że ekipę ludzi w grupie mam świetną.
kolega stwierdził, że to co się u nas dzieje to Bareja w szczytowym momencie twórczości.
ratuje nas poczucie humoru.

dzień za dniem.
dzień za dniem.
dzień za dniem.
dzień za dniem.
dzień za dniem.

ustawiczną radością dla mnie jest moja córcia.


ja?
dzień za dniem.
dzień za dniem.
emocjonalna szarość.
dzień za dniem.
nawet nie wiem, co mogę zrobić.
dzień za dniem.
dzień za dniem.
karlejąca nadzieja.

sobota, 21 października 2017

poniedziałek, 16 października 2017

zdechlak

to o mnie.

we wrześniu niby leczyłam zatoki. nawet sobie poprzebywałam na L4.
pierwszy tydzień brania augmentinu - tylko mi się pogarszało. w drugim tygodniu dostałam inny antybiotyk i zaczęło puszczać.
dodatkowo zaczęłam sobie chodzić po lekarzach z moimi różnymi innymi dolegliwościami....
jakoś się tego zbiera ostatnio.
sypię się....
mam kilka tabletek do codziennego łykania :/

w sobotę w pracy zaczął mnie męczyć katar i seryjne kichanie. i ból gardła. wieczorem miałam kichaniowy armagedon.
w niedzielę katar zniknął. tak sam z siebie zniknął.
zostało ogólne przytłumienie, pobolewanie gardła i pewien większy wysiłek w artykułowaniu głosu.
w aptece kupiłam sobie nowy termometr....
kilka pomiarów w ciągu dnia...
wychodziło zawsze coś około 35,4.
zanotowałam nawet imponujący wynik 35,1
coś podejrzanie mi to wszystko wyglądało i dałam mojej D. do zmierzenia... u niej było jak książka medyczna przykazuje. 36,6.

dzisiaj byłam u lekarki. wzięłam tydzień L4. ledwo wdrapałam się na piętro do przychodni.
teoretycznie dałabym radę pracować.
tylko...
po co się wysilać?
czy kiedykolwiek ktoś moje dotychczasowe zaangażowanie w pracę docenił? nie.

niedziela, 24 września 2017

politycznie




http://thefad.pl/aktualnosci/adam-mazgula-list-do-kaczynskiego-idac-logika-ustawy-dezubekizacyjnej-powinien-pan-oddac-wille-na-zoliborzu/



zgodnie z wprowadzonym przez pis pojęciem: praca na rzecz państwa totalitarnego.... wszyscy, którzy w tamtych czasach pracowali - pracowali dla państwa totalitarnego i powinni za to zostać ukarani.
wszyscy, którzy zdobyli wykształcenie: magistry, doktoraty, profesurę... powinni z tych tytułów zrezygnować, jako że dostali je w ramach edukacji totalitarnej i na nowo te tytuły zdobyć.

niech wszyscy ponoszą odpowiedzialność zbiorową za pracę na rzecz państwa totalitarnego.



a wiecie, że ustawą dezubekizacyjną zostali objęci piłkarze z "drużyny Górskiego"? jak również ludzie  z żużlowego klubu Polonii.
dlaczego?
ponieważ  działali w tzw. gwardyjskich klubach sportowych, które podlegały pod milicję. byli tam na etatach funkcjonariuszy.

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,156770,22409396,orly-gorskiego-objeci-ustawa-dezubekizacyjna-pilkarze-z-nizszymi.html?utm_source=facebook.com&utm_medium=SM&utm_campaign=FB_Gazeta

środa, 20 września 2017

ten straszny feminizm



FEMIZM WALCZY O RÓWNE PRAWA, A NIE RÓWNE BICEPSY.


"To, czy kobieta będzie chciała z tych praw skorzystać, czy nie, to jej wybór. Nie każdy musi kończyć edukację doktoratem z historii, ale płeć nie może być powodem, by odmówić prawa do rozpoczęcia studiów.
Feministki nie godzą się też, by kobiety bić, poniżać, wyśmiewać – tylko dlatego, że są kobietami. I nie ma to nic wspólnego z brakiem szacunku dla mężczyzn. "



oto link do całości tekstu:

https://oko.press/posle-jakubiak-wnies-lodowke-feministce-a-opowiadaj-ze-stosunek-kobiet-polacy-buduja-kulcie-maryjnosci/


a oto kilka fragmentów:

" ruchy feministyczne zaczynają kontestować w ogóle kobiety, czyli szacunek mężczyzny do kobiety. Ja im cały czas mówię, że feminizm kończy się zawsze wtedy, kiedy trzeba lodówkę wnieść na czwarte piętro" - oznajmił poseł Kukiz '15 Marek Jakubiak"


"działaczka partii Razem – Agnieszka Dziemianowicz-Bąk. Napisała na swoim profilu na FB:
„W związku z tą wypowiedzią rzucam posłowi wyzwanie. Całkiem serio.
Czwarte piętro, kamienica w centrum Wrocławia, windy brak. Czekam na deklarację, że poseł Jakubiak siłą swej niepodlegającej wątpliwościom «prawdziwej męskości» bez zbędnego sapania wniesie mi lodówkę do mieszkania. Sam, bez niczyjej pomocy."

:D!!


"tak długo, jak długo politycy pokroju Jakubiaka sprowadzać będą rozmowę o równych płacach, o uprawnieniach emerytalnych kobiet, o prawach reprodukcyjnych i dyskryminacji do absurdu i noszenia lodówek, tak długo będę im te niewniesione nigdzie lodówki wypominać. "



to dzięki feministkom kobiety mają prawo głosu w wyborach, mogą same sobie otworzyć konto i zrobić prawo jazdy. to dzięki feministkom kobieta może pracować i zarabiać WŁASNE pieniądze, dzięki czemu nie jest finansowym niewolnikiem mężczyzny.
dzięki nim mogłam się rozwieść, aby nie męczyć się u boku niewłaściwego mężczyzny.
dzięki nim mogę studiować.


tak... też uważam się za feministkę.
....co nie znaczy, że utraciłam cokolwiek ze swojej kobiecości i delikatności.

wtorek, 5 września 2017

porost

dzisiaj było pierwsze zebranie rodziców w nowej szkole młodej.
było ok. :)

przed zebraniem podeszłam do sali - zobaczyłam zebraną grupę rodziców. przez uchylone drzwi do klasy, widziałam przy biurku nauczycielkę - układała jakieś dokumenty. godzina rozpoczęcia zebrania się zbliża a rodzice stoją. zapytałam tych z końca, dlaczego jeszcze nie weszli do klasy.
nie wiedzieli.
podeszłam do pierwszych osób przy drzwiach... stali... bo... stali... bo jeszcze 4 minuty do rozpoczęcia zebrania...
eeee.... pomyślałam sobie...eeeee... to co? nie wolno?

weszłam pierwsza do klasy, spytałam się czy można już....
można.
więc wszyscy rodzice poszli za mną.

córa  to wysłuchała (bo oczywiście musiałam zdać szczegółową relację)... po chwili się zaśmiała.

powiedziała, że zaczyna już chyba biologicznie myśleć :)

stwierdziła, że jestem porostem! :D!

a dlaczego?

bo w pustce zazwyczaj pierwsze pojawiają się porosty, są prekursorami. tak jak ja pierwsza się w klasie pojawiłam :)


porost to ja :)


czasami zdarzało mi się widzieć, jak mnie córa zapisuje w kontaktach w swoim telefonie :)
była kiedyś mamita, była mamutat... a teraz jest mamuń.

:) fajnie

eeeee.... zmieni na porost? :D
śmiesznie by było :D

- kto dzwonił?
- porost.



poniedziałek, 4 września 2017

leczenie

dzisiaj byłam u endokrynologa.

ostatnio brałam euthyrox w dawce 175.
nieźle zbiło mi w dół TSH. poszło sporo poniżej 1...
miałam porobionych też kilka innych badań...

z takimi wynikami... doktor powiedział: metabolizm powinien śmigać i Pani też!

no a ja nie śmigam.
sunę... i to na zwolnionych obrotach. jestem wiecznie zmęczona.
nie wiem, jak ja kiedyś mogłam 3-5 razy w tygodniu być na sali ćwiczeń czy basenie. teraz pojechanie po pracy na zakupu i potem posprzątanie czegokolwiek w mieszkaniu jest trudne...
mój metabolizm jeszcze zgonu nie zaliczył, ale już blisko :/
... ciągle czuję przybywające kilogramy. na szczęście proporcje ciała  jeszcze mam niezłe i przy wielu młodszych koleżankach mogę stanąć na równi. ... tylko że jak kiedyś (również po ciąży) przy wzroście 172 ważyłam 57kg... nie wiedziałam co to dieta i metabolizm mi śmigał... a teraz zrobiło się ze mnie to, co się zrobiło... i przez to chce mi się ryczeć. czuję się w tym wszystkim niesamowicie bezradna, bezsilna.

z uwagi na to, że nie czuję różnicy w samopoczuciu i funkcjonowaniu organizmu przy TSH na poziomie powyżej 5 i poniżej poziomu 1... lekarz zmienił mi lek na letrox - niby chemicznie to samo, ale może mój organizm inaczej zareaguje. dodał jeszcze formetic.
mam nadzieję, że zadziała.


dezorientacja





jak mam się ogarnąć?
skąd mam wiedzieć co mam zrobić ze swoimi emocjami.
krążą niepoukładane.
to co chcę jest nieosiągalne.
to co mieć mogę, niezbyt mnie interesuje.
wciąż jestem w zawieszeniu... już tyle lat.
nie chcę popełniać tego błędu... jak z "ex"... wiązać się z kimś ze strachu, że nikt inny mnie nie zechce... z kimś kto niezbyt mnie interesuje i totalnie nie pociąga...
jakoś nie mogę się oswoić z myślą, że nie będę już w prawdziwym związku.
inaczej - nie chcę się oswoić.
ale z uwagi na to, że nie ma tak dobrze, że ma się to czego się chce...
... to powinnam się oswoić.
dla własnego dobra.

wtorek, 29 sierpnia 2017

:)

córcia już w domu :)


a teraz ja siebie obserwuję... mam nadzieję, że się nie zaraziłam...

wtorek, 22 sierpnia 2017

miłe początki...

"choroba pocałunków"

....w zeszłym tygodniu córa zachorowała. diagnoza: angina.
dostała antybiotyki.
początkowo była drobna poprawa.potem było tylko gorzej.

córa po nocach spać nie mogła, płakała z bólu gardła.
węzły chłonne jak baniaki, powiększone migdały i potężne na nich naloty.
dzisiaj rano poszłyśmy znowu do lekarki...
obejrzała.... leki przepisała, ale najpierw skierowała na konsultację do szpitala zakaźnego, ponieważ wszytko jak dla niej wyglądało na mononukleozę.

no to poszłyśmy...
i córa w szpitalu została.

w sumie to dobrze. szybciej dojdzie do siebie... a rok szkolny się przecież zbliża.

i tak nam wychodzi... że ta choroba to pamiątka z obozy w Bułgarii. :)

dzisiaj z tego wszystkiego wzięłam urlop na żądanie.
miałam iść do pracy... w godz. 11-19
ale byłam zmęczona przez to chodzenie od samego rana.
a i jakoś emocjonalnie to poczułam i zaczęła mnie bardzo boleć głowa.
i jak sobie jeszcze pomyślałam, że będę musiała potem odrobić te godziny, w których dziś nie byłam w pracy... bo dopiero około godz 12 wyszłam ze szpitala robiąc w międyczasie kurs do domu... to mi się odechciało.

jak zawiozłam córci do szpitala wszystkie fatałaszki (a odnalezienie potrzebnych rzeczy w pokoju nastolatki to wyczyn nie lada) i przyjechałam w końcu do domu... zjadłam obiad... to padłam. musiałam odespać.


zastanawiam się, czy ta choroba w jakiś sposób przejdzie na mnie.
może też przecież przechodzić kropelkowo a i piłyśmy z tych samych kubków...
pożyjemy - zobaczymy.

czwartek, 17 sierpnia 2017

widoczek

a jednak znalazłam zdjęcie z tego miesiąca :)
oto jakie mam widoki.
a jest to namiastka feerii barw, które często widuję :)



niedziela, 13 sierpnia 2017

sobota, 12 sierpnia 2017

temperaturka

no pJĘknie!
jak tu funkcjonować?


52 stopnie na słońcu.
:/


NIECH TEN KOSZMAR SIĘ JUŻ SKOŃCZY!

czwartek, 10 sierpnia 2017

Kraków

jak zwykle było bardzo fajnie.
lubię spędzać czas ze swoją córcią :)

od chodzenia niesamowicie bolały mnie stopy. w poniedziałek i wtorek na szczęście nie było zbyt gorąco. w środę temperatura już pokazała swoje możliwości... to była masakra.



znowu byłyśmy w podziemiach


byłyśmy też w muzeum przyrodniczym.
                                                               a tam takie pajączki

i takie kiełki :)



 na starówce oglądałyśmy pod mikroskopami różne żyjątka bądź martwe elementy natury - fajne to było.
miałyśmy jeszcze iść do muzeum sztuki japońskiej ... ale to chyba na następny raz będzie. już nie miałam siły.
oj... sporo sobie pochodziłyśmy po uliczkach.
a i zakupy w galerii krakowskiej oczywiście były. córa wie, że szperamy w wyprzedażowych - była bardzo zadowolona :)

odwiedziłyśmy też kocią kawiarnię na ul Lubicz. z uwagi na upał, koty się pochowały. tylko jeden konus spał na foteliku.
i ja tam się nie dziwię, że kociarni nie było ... choć szkoda bardzo...

moja kicia upały spędza w poniższych pozycjach zmieniając tylko lokalizację.

córa stwierdziła, że lubelska kocia kawiarnia jest o wiele przytulniejsza i fajniejsza. muszę tam pójść.

z wyjazdu jestem zadowolona.
... choć... w jednym zakresie czuję niedosyt.
strasznie mi brakowało jazdy samochodem w trasie!
strasznie mi brakowało kilometrów zrobionych samodzielnie za kierownicą!!!!


czwartek, 3 sierpnia 2017

upał :(

umieram!

jak żyć?? no jak żyć w taki upał???

dzisiaj miałam nie wychodzić z domu.
ale jednak muszę.
pierwotna myśl była taka, aby się przejść do osiedlowych sklepów... ale już mi przeszła.
aby dojść do sklepu - trzeba mi około 7-10 minut.
stwierdziłam, że może być za ciężko.
mogę fiknąć gdzieś po drodze.
dla mnie samo przebywanie w domu w takim upale jest ciężkie. a jak gdzieś jednak wychodzę, to chwila moment robi mi się słabo i kolana robią się jak z waty.
stwierdziłam, że pojadę samochodem do sklepu, w którym zazwyczaj robię zakupy. jest on kawałek od mojego aktualnego domu, ale kiedyś mieszkałam w jego okolicach. teraz jak wracam z pracy, to robię taki delikatny łuk i zajeżdżam tam na zakupy. mój ulubiony sklep to Aldik w CH Olimp.


dzisiaj muszę sobie podrukować bilety do Krakowa - jedziemy autobusem. bilety wyszły taniej niż pociągiem i nie bawię się w przesiadki.
ba! taniej wyszłoby standardowo.... a mi wyszło o wiele taniej! okazało się, że mogę skorzystać z ulgi studenckiej! :D! aż zadzwoniłam na infolinię firmy, aby się upewnić. kobieta sprawdzała regulamin i potwierdziła, że nie ma ograniczenia wiekowego u studentów! ja też jeszcze potem doczytałam.
no i GIT! :D!
tylko dla mnie bilet kolejowy w jedną i drugą stronę kosztuje ok 110zł. do tego trzeba doliczyć połówkę na córę.
a autobusem wyszło ok.87zł.... dla nas obu w obie strony! :)

z racji tego, że mam kartę multisport - korzystając z ich promocji wydrukowałam sobie bilety do muzeum i bilety do cinemacity. fajnie.
w Krakowie pójdziemy do krakowskich podziemi. już tam byłam z córą, ale warto tam pójść znowu.
dzisiaj sobie siądę i poszukam  jakieś miejsca do zobaczenia, w którym nie byłyśmy poprzednim razem. będziemy tylko 3 dni i to niecałe w zasadzie... bo przyjeżdżamy o godz.13.30 a wyjazd w środę o 17.30. a że nie będzie samochodu, to będziemy się kręciły w rejonach starówki.

czwartek, 27 lipca 2017

urlop :)

dzisiaj o 20-tej wyszłam zadowolona z pracy :)
właśnie rozpoczęłam urlop.
do pracy wrócę w połowie sierpnia :)
(choć ten powrót będzie z pewnym dreszczykiem - bo zawsze gdy wracam z jakiegoś wolnego, to dowiaduję się wielu "ciekawostek")

córcia właśnie jest na 10 dniowym obozie młodzieżowym w Bułgarii. wraca w nocy 30-go.
strasznie jej zazdroszczę!
jak ja bym chciała gdzieś tak wyjechać!!! ...eeehhh....

ale jednak na drobny wypadzik pojedziemy razem :)
będą 3 dni w Krakowie :)
i już się nie mogę doczekać :)

wtorek, 18 lipca 2017

zarwana nocka...

... nie mogę zasnąć....
tłukę się dzisiaj...  myślenie mi się włączyło.
i może nawet bym jakoś zasnęła, ale o godz. 02.45 moi patologiczni sąsiedzi zaczęli jakąś rozgrywkę...
... i myślenie wróciło. :/

o godz. 7 muszę powoli wstawać do pracy... nie wiem, jak będzie wyglądał mój dzień, w jakim stanie go przetrwam.

myślenie jest o związkach.
gryzie mnie ten robak....
czy jestem taka beznadziejna, że nie umiem znaleźć sobie mężczyzny, z którym mogłabym żyć na stałe? ... a może i nawet wziąć ślub?
dlaczego ci, którzy się nawet mną interesują.... to nie biorą mnie pod uwagę, jako tej jedynej kobiety dla siebie?
dlaczego biorą mnie pod uwagę tylko jaką tą drugą?
czy jestem jakaś gorsza? wybrakowana?
nie zasługuję na miano tej jedynej?
a może ci, którzy mi się podobają... to za wysokie progi?
normalny, świetny facet... inteligentny, zaradny... to nie dla mnie?

może tylko do tego się nadaję....
do bycia tą drugą...

niedziela, 16 lipca 2017

"laba"

tydzień wolnego się skończy.
siedziałam na L4. niespodziewanie dla mnie lekarka sama zaproponowała tyle.
.... czeka mnie niedługo gastroskopia,,, i neurolog.
bo tak do końca nie wiadomo, czy: głowa ciągle mnie boli z powodów problemów z brzuchem, czy problemy z brzuchem są z powodu silnych bóli głowy...


tyle wolnego było mi jednak potrzebne nie tylko za względów zdrowotnych. choć długość zwolnienia jest wg mnie naciągana, ale jak dała... to szkoda nie brać! :) generalnie jakaś zmęczona byłam. trochę przy okazji mieszkanko ogarnęłam, choć nie za wiele - bo jednak nie czułam się dobrze.
a teraz pochodzę do pracy niecałe 2 tygodnie i zaczynam letni urlop :) fajne!

19-go córa jedzie na obóz do Bułgarii. jest bardzo zadowolona :) a jak ona jest szczęśliwa to ja też :)


...a wczoraj zobaczyłam, że w samochodzie ktoś urwał mi boczne lusterko.
dyndało na kabelkach...
na szczęście elektrycznie wszystko działa. przykleiłam taśmą, na nowo ustawiłam... ale jednak w przyszłości wydatek mnie czeka. :/

sobota, 8 lipca 2017

"Pamiętnik"

właśnie na tvn skończył się film o tym tytule.
oglądam go już kolejny raz.
i kolejny raz niemiłosiernie beczę.

jak ja nie cierpię oglądać takich filmów!!!!!

z racji bycia porąbaną romantyczką... ze zwiększoną siłą odzywają się moje tęsknoty.

dlaczego nie mogę mieć tego jedynego dla siebie????
dlaczego nie udaje mi się znaleźć kogoś, kto by mnie kochał?

sobota, 1 lipca 2017

jestem dumna :)

jestem bardzo dumna z córci :)
skończyła gimnazjum. dostała świadectwo z czerwonym paskiem.
bardzo dobrze napisała egzaminy gimnazjalne
...iiiii.....
i dostała się do jednego z lepszych państwowych liceów w Lublinie - będzie chodziła do liceum im. Zamojskiego :) wczoraj rano były wyniki i obie aż zapiszczałyśmy z radości.
ja się bardzo tym wzruszyłam i aż mi się łezki w oczach pokazały.

i z tej okazji poszłyśmy wczoraj na obiad na sushi. mniam! obie to uwielbiamy!
i jakieś drobne zakupki były.

córa ma sporo obaw co do nauki w tej szkole... jak sobie tam poradzi... czy będzie miała nową fajną paczkę ludzi....

...ale dosyć szybko te obawy się zmniejszyły. na FB już zgadała się z dwiema dziewczynami, z którymi będzie chodziła do klasy. jedna z nich ma identyczne obawy - i młodej z tego powodu ulżyło.

przez ostatnie miesiące ledwo łaziłam, choć humor mi dopisywał. w pracy zasypiałam na siedząco, po pracy w domu musiałam sobie ucinać drzemki, co nie powodowało potem najmniejszych powodów z zaśnięciem na noc. ... no i po ubraniach czuję, że są nieco ciaśniejsze.... :(

we wtorek poszłam do endokrynologa i odebrałam wyniki. - no i już wiedziałam, dlaczego jest tak sennie. :/  TSH 5,34. - najwyższe jakie miałam. lekarz podwyższył mi dawkę euthyroxu na 175.

może się obudzę :)


i niespodziewanie dla siebie stwierdziłam, że właśnie w ten weekend jest ostatni zjazd drugiego roku mojego studiowania :)

niedziela, 14 maja 2017

warto przemyśleć



http://ohme.pl/zwiazek/jak-utrzymac-zwiazek-o-nie-starac-sie-zanadto-to-raczej-mezczyzna-powinien-sie-zastanawiac-jak-zatrzymac-kobiete-maria-czubaszek-o-tym-jak-zyc-po-swojemu-we-dwoje/


jak sobie przeczytałam Jej słowa... to stwierdziłam, że baaardzo dużo do mnie idealnie pasuje jeżeli chodzi o sposób odbierania związku. mężczyzn.
... jakoś nigdy nie potrafiłam się "ekscytować' zbytnio faktem "posiadania" mężczyzny. to nigdy nie stanowiło istoty mojego postępowania - być z mężczyzną. umiem i lubię przebywać sama ze sobą. tak spokojnie.
owszem, mam jakieś tam swoje drobne emocjonalne porywy... drobne - jednak głównie jestem  osobą bardziej zdystansowaną, jestem obserwatorem....
... ale...
jeżeli już ktoś mnie do siebie przekona - to jestem z kimś na 100%.
może nie ma w tym moim 100%  jakiejś ekscytacji, rozemocjonowania, burz uczuciowych jakie niejednokrotnie targają kobietami/dziewczynami...
... jest we mnie przywiązanie, ciche wpatrzenie.
muszę mieć możliwość podziwiania mężczyzny, musi być dla mnie autorytetem, musi umieć ciekawie opowiadać, ale nie może być pustym gadułą... ja lubię słuchać.
daję swojemu mężczyźnie wolność... a on swoją wolnością, tym jak ją wykorzystuje, okazuje mi miłość.



poniedziałek, 8 maja 2017

oponki

od kilkunastu już lat przemieszczam się własnymi autkami.
... ale jest to pierwszy raz, gdy zmieniam opony z zimowych na letnie w ... maju!
generalnie jestem tym zadziwiona - czyżby taka ma opieszałość??
ale jak się zastanowię...
to nawet ostatnie tygodnie i dni wcale nie były zbyt ciepłe - i zimówki wg mnie nie stanowiły zbytniej przesady.

he he - tak to sobie blondi tłumaczy! ;)

a właśnie - od jakiegoś czasu jestem nieco bardziej blondi :) zafundowałam sobie fajne blond pasma. wszystko wygląda bardzo naturalnie. i jest jaśniej :)

środa, 3 maja 2017

ale długo mnie nie było!!

zaniedbałam swój kawałek internetu.... oj bardzo.
i niby się troszkę działo u mnie, ale jakoś weny do klikania nie było.

a oto mój pierwszy raz z hybrydą



kupiłam sobie machinkę do robienia hybrydowych pazurków, podstawowe kolory, jakieś pyłki i inne ozdobniczki.
dzisiaj sama sobie po raz pierwszy robiłam takie malowanie :) i jak na mój pierwszy raz - to myślę, że wyszło całkiem przyzwoicie
zamierzam się wprawiać w takim malowaniu i zdobieniu - na razie podglądam w internecie.
... a że ja manualna istota jestem i smykałkę plastyczną troszkę mam... :)

sobota, 25 marca 2017

i podzieliła nas....

podzieliła naszą rodzinę.

polityka


odkąd pamiętam w sprawach poglądów nasza rodzina była zgodna.
wiadomo, że czasami jakieś różnice były - ale generalnie nurt był ten sam.
bulwersowaliśmy się podobnymi sprawami, czytaliśmy te same gazety.

jednak odkąd PiS objął władzę mój brat dokonał przedziwnego zwrotu.
mam wrażenie, że stał się ich niesamowitym poplecznikiem.
nawet gdy punktuję mu nieprawidłowości PiS - to nie ma najmniejszego znaczenia. wpadł w retorykę: ... a PO robiło to i tamto.
stał się zaślepiony.
gazety, które wcześniej czytał określa szmatławcami.

moja mama powiedziała, że brat zaczyna mówić rzeczy, które osobiście ją bardzo bolą.
brat stwierdził, że aby w kraju było normalnie musi wymrzeć pokolenie ludzi, żyjących w komunizmie.
mówiąc mi to, aż się popłakała.
"to co? my mamy poumierać? co takiego złego zrobiłam żyjąc w tamtych czasach, że mój syn tak mówi?"

... mój ojciec od lat 70 pracował w milicji a potem po lustracji dalej pracował w policji.
ma uczciwie przepracowane prawie 40 lat.(a nie musiał tak długo pracować)
rząd przyjął ustawę dezubekizacyjną i ojcu jako osobie pracującej na rzecz państwa totalitarnego poważnie obetną emeryturę.
...a mój brat... co ważne - jako policjant stwierdził, że bardzo dobrze rząd robi.
wg niego: skoro inni ludzie żyją za małe emerytury to i policyjni emeryci też mogą.
ale jak się go spytałam, czy miałby coś przeciwko temu aby jemu teraz obcięli pensję do 2 tys. ... bo przecież inni jakoś za takie pieniądze żyją - to brat się zamknął.

ostatnio mama aż się popłakała, bo te poglądy, które brat wypowiada ranią ją osobiście. ma wrażenie, że... brat pieniądze od nich ciągnąć chce... ale uważa ich za... no właśnie... kogo? tych do wymarcia, aby było normalnie?
gdy brat zachodzi do rodziców, co jakiś czas wybuchają kłótnie o politykę - mój ojciec bardzo się wczuwa w tą tematykę.

ja z bratem jeszcze potrafię rozmawiać na te tematy i lubię mu wciskać pewne szpileczki.
ale generalnie staram się unikać takich tematów.

środa, 15 marca 2017

testowanie

dzięki mojemu studiowaniu nawiązałam kontakt z firmą prowadzącą różne marketingowe badania.
no i między innymi na mnie robią badania marketingowe.
jest to bardzo ciekawe doświadczenie.
podoba mi się to.
najpierw pokazywano propozycje reklam firmy produkującej sery i miałam opisać moje wrażenia, co zapamiętałam, co mi się podobało...
potem była część przy komputerze.
na ręku "zamontowali" mi czujniczki, posadzili przed kompem, zrobili kalibrację wzroku - miałam wodzić oczami za punkcikiem wędrującym po ekranie, aby potem mogli sprawdzić w jakiej kolejności patrzę na elementy reklamy, jak długo patrzę. to ustrojstwo mierzyło też emocje, które mi wtedy towarzyszyły.
ciekawych rzeczy można się również o sobie dowiedzieć.
miałam 2 takie badania.
a trzecie polegało na tym, że miałam założyć mini bloga o tematyce sera a potem z organizatorem badania omawialiśmy serową tematykę na wiele dziwnych sposobów. :)

a co tam!
a niech mnie testują!

niedziela, 5 marca 2017

głos

moja praca zaczyna mi psuć zdrowie.

w piątek byłam u foniatry.
stwierdził po badaniu, że mam gardło nauczycielki z 20-letnim stażem.
tylko, że nauczyciele mówią zdecydowanie mniej, niż mówi się w call center.
ooo... o wiele mniej.

i niestety nie może mnie skierować na rehabilitację prądami, ponieważ mam chorą tarczycę i terapia na gardło może jej zaszkodzić.
więc pozostają mi płukanki i inhalacje.

w marcu jeszcze pochodzę do pracy, bo mają robić oceny roczne... a jak zrobią - to sobie na zwolnienie pójdę.
nie zamierzam się wysilać.
zwłaszcza biorąc pod uwagę to, co się u nas w pracy dzieje....
ja nie wiem, jak oni to robią.
gdy stwierdzamy z dziewczynami, że już przeginają na maksa... po jakimś czasie wyskakują z innymi rzeczami.
jeszcze poczekam, poobserwuję co się będzie w firmie działo...

nie jestem skora do zmian.
ale chyba trzeba mi będzie się rozglądać za czymś nowym.

piątek, 3 marca 2017

manualne zwierzę

.... tak mnie kiedyś określiły koleżanki z pracy.
coś nam się wtedy poblokowała drukarka igłowa OKI - porozkładałam co się dało i potem poskładałam do kupy i zadziałała :)

tak - to o mnie.

ostatnio kupiłam córci meble do pokoju.
szafa narożna z kilkoma wewnętrznymi półkami, słupek z półkami i 2 szufladami i biurko.
jak mi w środę przywieźli po 17-tej.... to tego samego dnia poskręcałam szafę i biurko :)
wczoraj skręciłam słupek. dzisiaj tylko "tył" przybiłam, bo wczoraj w nocy już się tłuc nie chciałam.

jestem mega zadowolona :D!
wprawdzie łatwiej by mi było, gdybym miała wkrętarkę... bo ręcznie śrubokrętem naginałam... i teraz ręka mnie boli... ale nic to!
jestem zadowolona.

córa kilka śrubek przykręciła... i stwierdziła, że ona jest prawdziwą kobietką i jej takie rzeczy będzie facet robił :) ale też pomogła mi w montowaniu kilku elementów, bo jedna osoba nigdy by tego nie zrobiła.

instrukcja składania była dobrze napisana - więc wystarczyło tylko się skupić :)

brat się na mnie dąsał, bo miał mi pomagać... a ja tu strzeliłam Zosię Samosię. on też lubi taką dłubaninkę.
ale przyjedzie mi jeszcze ten słupek do ściany przymocować, bo jest wysoki i chybotliwy. lepiej to zabezpieczyć.


....... tylko żeby teraz jeszcze córa ten sajgon z mieszkania posprzątała... wszystkie jej rzeczy walają się głównie w moim pokoju.... a półeczki nowiuteńkie jeszcze puste...

niedziela, 26 lutego 2017

koncert

i tak oto panowie grali :)

niestety nie w takiej lokalizacji i ogólnych warunkach...

https://www.youtube.com/watch?v=DrDM6V08wcE


https://www.youtube.com/watch?v=wyPfrbJKMpg


https://www.youtube.com/watch?v=2jZjziohaPc


na koncercie wokalista strzelał niesamowitą mimiką twarzy :) zwłaszcza przy utworkach, w których miało być groźnie :)
a jak zagadywał publiczność - był bardzo wesołym i sympatycznym gościem :)





poniedziałek, 20 lutego 2017

urodziny

wczoraj mi pyknęło :)

generalnie jakoś mniej mnie cieszą kolejne urodziny. licznik jest bezlitosny.
... ale cóż począć. :/


urodziny spędziłam wyśmienicie. cudownie.
ach ten Duszek...


a między innymi byłam w Muzeum Figur Stalowych w Pruszkowie.
fajna bryka co nie?



a i inne eksponaty były super :)








byłam też na koncercie :) to była świetna niespodzianka. i z tej właśnie racji nawet nie pamiętam na czym byłam. :D ale jak się dowiem, to napiszę :)
łomot był niezły :)





czwartek, 16 lutego 2017

tabletka


http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114871,21383068,farmaceuta-obala-mity-ws-tabletek-dzien-po-wroci-ten-upokarzajacy.html#BoxNewsLinkImg&a=65&c=61


wprowadzają receptę podobno dla zdrowia kobiet.
to co mówił o tym minister zdrowia jest żenujące...

wycofali finansowanie in vitro, kombinują przy ustawie antyaborcyjnej, podstawę programową na zajęcia szkolne o wiedzy o życiu w rodzinie pisze fanatyczka religijna, utrudniają dostęp do tabletek ella one....


to ja proponuję, aby wprowadzili recepty przy sprzedaży viagry.

niedziela, 22 stycznia 2017

swatanie

jakiś czas temu dostałam zaskakujący telefon od wujka.
powiedział, że na pogrzebie babci był jego kolega i jak mnie zobaczył, to jak by go grom uderzył.
nie może przestać o mnie myśleć, tak mu się spodobałam.
bardzo prosił o kontakt...
trochę musiałam przemyśleć sprawę, ale ostatecznie stwierdziłam - czemu nie! co mi szkodzi? zwłaszcza, że wujek niezłą reklamę koledze zrobił.
spotkanie było w miłej atmosferze, facet sympatyczny...
ale....
potem jak sobie myślałam, co dalej....
kurde.
wiem, że gdybyśmy się zaczęli spotykać, to z czasem zaczęłyby wchodzić w grę "konfiguracje wieczorno-nocne"
no a niestety... jego ogólne gabaryty i budowa kompletnie mi nie odpowiadały.
gdy szłam w szpilkach - był wzrostem równy mi i budowę miał taką... baaardzo przeciętną....
ja lubię dużych facetów, wysokich z pewną ilością mięśni. tak ze 100kg żywej wagi.

uważam, że fizyczność też jest ważna.
.... jak spędzać noc, kochać się i całować ciało faceta, który mi fizycznie nie odpowiada?
udawać, że mnie to podnieca?
mój "ex" fizycznie mi nie odpowiadał, ale... właśnie.... kiedyś uważałam, że jest dobrym, porządnym człowiekiem i warto z takim być. marginalizowałam fizyczność - wtedy nie miałam w tej kwestii zbytniego doświadczenia i byłam nieśmiała.
niestety - dosyć boleśnie dla siebie przekonałam się, że fizyczność i "łóźko" jest tak samo ważne jak dobranie się charakterami. i to i to MUSI grać!

z uwagi na to, że lubię jasne sytuacje w sposób bardzo delikatny powiedziałam adoratorowi, dlaczego nie będziemy się spotykać.
taaa....
męską dumę uraziłam.
usłyszałam życzenia znalezienia sobie odpowiedniego mężczyzny przeplecione delikatną nutą sarkazmu.

no tak.
czyżby kobieta nie mogła się kierować swoimi preferencjami dotyczącymi wyglądu mężczyzny, tylko z wdzięcznością ma przyjąć zainteresowanie adoratora? kobieta ma zwracać uwagę jedynie na prawość i dobroć mężczyzny wykluczając swoje inne preferencje?

a on mógł zwrócić na mnie uwagę jedynie z powodu mojego wyglądu....
taki urażony...
to ciekawe dlaczego nie zwrócił uwagi na jakąś kobietkę o gabarytach małej baryłeczki z niedrobionym makijażem i przetłuszczonymi włosami? dlaczego do takiej nie startuje licząc, że będzie dobrą i ciepłą partnerką?

sobota, 7 stycznia 2017

startujemy w Nowym Roku

sylwestra spędziłam, tradycyjnie już, sama w domu. rozpracowałam flaszę martini.
o północy mogłam oglądać świetne fajerwerki - z okna widzę panoramę miasta.
w tym roku było co podziwiać :)
córa była na imprezie. wróciła z kilkoma koleżankami po 4 nad ranem. dziewczyny jeszcze się trochę pochicholiły i poszły spać :)


miałam cichą nadzieję (pomimo obaw), że jednak nowy rok będzie się wiązał z pracą w nowym miejscu.
no nie...
niestety nie przyjęli mnie na doradcę.

mam nadzieję, że Nowy Rok przyniesie mi dobre zmiany :)

wtorek, 3 stycznia 2017

śmierć

ta śmierć przyniosła Jej ulgę.
już była niedołężna, bardzo ciężko było Jej się poruszać o kulach.
Jej wiernym towarzyszem od wielu lat był ból.
moja Babcia już długo wypatrywała dnia, gdy przyjdzie śmierć.

nigdy nie byłam związana z Nią w jakiś specjalny sposób.
ot, w dzieciństwie jeździło się do Babci na wieś na wakacje, na święta, w weekendy.
czuję się dziwnie mając świadomość, że Jej już nie zobaczę, ale nie jestem jakoś specjalnie emocjonalnie poruszona czy załamana.

jest już wolna.


... Dziadek.... niewiele mu brakuje do stu lat.... też jest niedołężny, schorowany.
 teraz to będzie kwestia czasu, gdy nastanie jego kres.