wg mnie nikt nie ma prawa temu zaprzeczyć.
natomiast jaka powinna być ocena jego działań... cóż ... wersji jest wiele i są one zmienne.
w tamtych czasach byłam kurduplem - pamiętam tamte czasy z poziomu huśtawki i sanek.
jak odbieram Wałęsę teraz? patrzę na niego, jak na człowieka a nie historyczny symbol.
a raczej "patrzę".
bo patrzeć na niego i słuchać go ... noooo... nie jestem w stanie.
oglądałam wywiad jaki z nim przeprowadziła ostatnio Monika Olejnik.
jest... ekhm....
megalomania go rozsadza.
rozbujałe ego już się nie mieści w jego ciele i umyśle. i w kadrze kamery też się nie mieściło.
jest dla mnie prostym gościem po zawodówce.
niby powinien nabrać jakiejś ogłady, dobrego wychowania i prawidłowego sposobu wysławiania się.
:/
ciągle było słychać: JA!
JA! JA! JA!
JA! JA! JA!
on sam walczył, on negocjował. on wszystko przewidział. on wymusił obecność przedstawicieli kościoła, bo wiedział co będzie dalej. on był za odważny.
czytałam biografię Danuty Wałęsowej. moja mama też czytała.
napisała, że mąż często wygrywał w totolotka. i jakimś trafem wtedy, gdy były potrzebne pieniądze.
mieli do swojej dyspozycji dwa mieszkania połączone w całość. a sama wiem, że w tamtych czasach na takie profity mogli liczyć ludzie dobrze ustawieni.... w moim bloku połączone w ten sposób dwa mieszkania miał prezes jakiegoś państwowego przedsiębiorstwa.
wozili Wałęsową samochodem po świniaka....
... oj.... było w tej książce wiele zastanawiających rzeczy (teraz już nie pamiętam konkretów).
i rodzice potwierdzali, że bez zgody władz pewne sprawy nie mogły mieć miejsca. również bez ogromnych pieniędzy przesyłanych z zachodu i z Watykanu.
dla mnie przebieg tamtych wydarzeń to jedna wielka fikcja modyfikowana wedle bieżących potrzeb. zbyt wiele osób ma interes w tym, aby wydarzenia były przedstawiane w ten a nie inny sposób.
ps.
mój ojciec jest bardzo podobny do Wałęsy. fizycznie i z zachowania, sposobu mówienia. też ma przerośnięte ego.