dzisiaj rano prawie zaliczyłam zgon.
w tym tygodniu mam aż 4 dni w pracy na godzinę 8 rano. (szok!)
pracuję w biurowcu 13-piętrowym. są 4 windy.
ale rano zazwyczaj jest dziki tłum i trzeba trochę poczekać na dopchanie się do windy.
dzisiaj, gdy wpadłam do budynku, jak zwykle w niedoczasie.... jak zwykle był tłumek.
podjęłam więc męską decyzję, że polecę na piechotę schodami.
a pracuję na 9.
ta męska decyzja doprowadziła mnie niemalże do wyzionięcia ducha.
i ten prawie zgon wprowadził mnie w stan buntu.
że JA !!!!???? ledwo włażę na 9-te ????? JA?????!!!!!
to nie może być!
to nie naturalne!
i nastąpiła reaktywacja motywacji, na której mord dokonała wakacyjna wizyta u dietetyka.
no to do roboty!
za ćwiczenia trzeba się brać.
wtorek, 27 września 2016
poniedziałek, 26 września 2016
zmiana sezonu
to, że jesień nadeszła - to rzecz wiadoma.
u mnie sezon zmienia się w innym aspekcie, choć też powiązanym z porą roku.
NASTAŁ SEZON WANNOWY
jesienią przychodzi taki czas, gdy czuję, że mi od wewnątrz chłodno.
i na taki chłód może pomóc tylko długa (niejednokrotnie za długa) i gorąca ( niejednokrotnie za gorąca)... KĄPIEL.
kąpiel koniecznie z pachnącą pianką.
muszę swoje wyleżeć, wymoczyć się... i wtedy dopiero robi mi się cieplej.
tak jak dzisiaj.
na wiosnę prysznicowa częstotliwość będzie zdecydowanie większa.
oczywiście w sezonie chłodnym prysznice też dla mnie istnieją.
ale jednak wanna to podstawa.
nie wyobrażam sobie łazienki bez wanny.
u mnie sezon zmienia się w innym aspekcie, choć też powiązanym z porą roku.
NASTAŁ SEZON WANNOWY
jesienią przychodzi taki czas, gdy czuję, że mi od wewnątrz chłodno.
i na taki chłód może pomóc tylko długa (niejednokrotnie za długa) i gorąca ( niejednokrotnie za gorąca)... KĄPIEL.
kąpiel koniecznie z pachnącą pianką.
muszę swoje wyleżeć, wymoczyć się... i wtedy dopiero robi mi się cieplej.
tak jak dzisiaj.
na wiosnę prysznicowa częstotliwość będzie zdecydowanie większa.
oczywiście w sezonie chłodnym prysznice też dla mnie istnieją.
ale jednak wanna to podstawa.
nie wyobrażam sobie łazienki bez wanny.
czwartek, 22 września 2016
jak dla mnie to sadyzm
http://metrowarszawa.gazeta.pl/metrowarszawa/1,141635,20726239,listy-w-sprawie-profesora-chazana.html#Prze
to straszne, gdy fanatyk religijny ma władzę nad ludźmi.
dzisiaj będą debatować
polecam wywiad z Profesorem Dębskim. zachęcam do przeczytania całości.
http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,20721842,zakaz-aborcji-prof-debski-to-co-lezy-w-sejmie-to-proba.html
"Proszę pana, ja sam prowadziłem ciążę po zapłodnieniu pozaustrojowym w rodzinie jednego z naszych biskupów. Dziecko po in vitro. Urodziłem tego dzieciaka, a ksiądz biskup go chrzcił. Ale oficjalnie nauka Kościoła jest inna."
http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,20721842,zakaz-aborcji-prof-debski-to-co-lezy-w-sejmie-to-proba.html
"Proszę pana, ja sam prowadziłem ciążę po zapłodnieniu pozaustrojowym w rodzinie jednego z naszych biskupów. Dziecko po in vitro. Urodziłem tego dzieciaka, a ksiądz biskup go chrzcił. Ale oficjalnie nauka Kościoła jest inna."
" Ale ja mam do nich (dopisek mój:dla zwolenników całkowitego zakazu aborcji) jedną, prostą prośbę. Niech ktoś z nich przyjdzie i zadeklaruje: adoptuję dziecko pana pacjentki z zespołem Downa. Natychmiast namówię tę pacjentkę do tego, żeby ona to dziecko urodziła i oddała do adopcji. Do tej pory nikt z ruchów pro-life czegoś takiego nie zrobił. Czekam na listę posłów pro-life, które adoptują dziecko z zespołem Downa. Natychmiast będziemy walczyli, żeby te dzieci się urodziły. A teraz mogę tylko poinformować pacjentów, że ich dziecko będzie miało to schorzenie."
" Na przykład jak dziecko nie ma nerek. W skali rocznej mam u siebie przynajmniej 10 takich ciąż. Dziecko rośnie sobie ładnie w macicy mamy, bo w okresie ciąży za jego nerki pracuje łożysko. A gdy się rodzi, to natychmiast niemal umiera. Wcale nie na niewydolność nerek, tylko dlatego, że nie ma wykształconych płuc. Skoro łożysko pełni funkcję nerek, to ono nie wydala moczu. Nie produkuje moczu, to nie ma płynu owodniowego. A jak nie ma płynu owodniowego, to nie wykształcają się płuca. I jak się rodzi, to umiera w ciągu godziny.
Więc ja muszę uczciwie kobiecie powiedzieć, jak to będzie wyglądało, jeśli zdecyduje się takie dziecko urodzić. Muszę powiedzieć, że jak się dziecko urodzi, to będzie ważyło 3 kg. Normalna ciąża, normalny poród - i dziecko zasypia. Bo ma niewydolność oddechową. I co jakiś czas spotykam się z mądrym, choć dramatycznym pytaniem: "Niech mi pan powie, kiedy ono się będzie mniej męczyło? Czy jak w tym 18. tygodniu przerwiemy ciążę, czy jak poczekamy do 40. tygodnia i ono się udusi?"."
" Nie da się ograniczyć liczby wad rozwojowych. Postęp medycyny sprawił, że będziemy mieli w ciąży coraz mniej zdrowe kobiety - w ciążę zachodzą nawet takie, które 20-30 lat temu nie miałyby na to szans. A przede wszystkim nie miałyby szans na jej donoszenie. Choroby nerek, ciężka cukrzyca, choroby układu oddechowego kiedyś oznaczały koniec ciąży. Już nie. Jest postęp, który, mam nadzieję, się utrzyma.
Nie da się też ograniczyć liczby wad rozwojowych dzieci. Tylko, że ja w tej chwili mam otwarte pole działania. Mam ciążę, 27 tygodni. Mam dziecko 500 gramów. Umierające. Bo powinno być dwa razy więcej. Ale mogę zrobić pacjentce cięcie, urodzić tego dzieciaka, dać neonatologom na OIOM noworodkowy i powiedzmy 60-70 proc. tych dzieci przeżyje. Ale 40 proc. umrze. I zgodnie z tym projektem ustawy ja za któreś z tych 40 proc. pójdę do więzienia, bo wyjąłem je z macicy "za wcześnie". Konserwatyści chcą chronić prawa zapłodnionej komórki od pierwszego dnia, zapominając zupełnie o prawach matki. Ona ma być worem na urodzenie tej komórki i koniec. Obecnie mogę ratować pacjentkę, gdy bezpośrednio zagrożone jest jej życie. Jeśli zmieni się ustawa, nie będę mógł zrobić pacjentce z ciążą pozamaciczną laparoskopii, żeby do tego zagrożenia życia nie doszło - bo to już nie będzie działanie w sytuacji zagrożenia życia! To jest absurd!"
wtorek, 20 września 2016
... aż zaniemówiłam...
http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,20719004,ojcem-dziecka-12-latki-jest-29-letni-jozef-j-prokuratura.html#BoxNewsLink
kto w ogóle dopuścił do tego, aby tak mała dziewczynka donosiła ciążę???
nie dość, że dorosły facet gwałci dziecko!!! ... to jeszcze ona rodzi... sami lekarze stwierdzili, że dziewczynka nie wiedziała, co się z nią dzieje....
nie ogarniam tego.
... ale może trzeba się teraz mentalnie przyzwyczajać to takich ekstremalnych sytuacji...
zapłodniona dziewczynka/kobieta ... niezależnie co się dzieje będzie musiała rodzić. ona będzie automatycznie ubezwłasnowolniona.
ekstremiści katoliccy i hierarchia katolicka będą naciskać na władzę.
niedziela, 18 września 2016
i znowu!
wymiękam totalnie!
znowu zaczęło śmierdzieć z gniazdka w dużym pokoju.
ciągle się topią te kostki, które elektrycy tam wciskają.
a teraz jeszcze sprawdziłam, że po wcześniejszym wyłączeniu bezpieczników i włączeniu na nowo - już w ogóle nie mam prądu w obu gniazdkach w .... kuchni.
gniazdko w dużym pokoju zabezpieczyłam sama.
najpierw wyłączyłam bezpiecznik, założyłam gumowe rękawice i rozkręciłam całkowicie gniazdko.
każdy kabelek wystaje oddzielnie i jest zabezpieczony taśmą izolacyjną.
i aby nikt tam nawet przypadkowo nie dotkną... przykleiłam do ściany w tym miejscu porcelanowy spodeczek.
i niestety... bardziej zaczęło mnie od tego wszystkiego boleć w klatce piersiowej.
właśnie się totalnie rozkleiłam. beczę.
w takich sytuacjach wychodzi ewidentnie moja marność finansowa....
mama mi pomogła w sfinansowaniu naprawy samochodu, dodała trochę na szkolne wydatki...
i teraz też... jeżeli będą jakieś dodatkowe wydatki... pomoże.
ale przecież nie o to chodzi!!!!!
swoje lata już mam a nie jestem w stanie samodzielnie finansowo funkcjonować!
czuję się z tym koszmarnie.
jak jakiś debil, nieudacznik.
tak... oooo... poradziłam sobie z zabezpieczeniem gniazdka....
taaaa.... zaradna jednak jestem.
tylko, że ja wcale nie chcę musieć być taka zaradna!!!!!
co mi po tej zaradności, skoro nie czuję się bezpiecznie finansowo?
coś z tą elektryką jednak trzeba będzie zrobić - i co?
i dupa.
odwlekałam to w nadziei, że jednak będzie dobrze po poprzedniej naprawie...
i dupa.
nie jest dobrze.
jednak czeka mnie remont. muszę mieć nowe kable położone.
i nawet już nie chcę brać kolejnego kredytu, bo nie będę miała z czego spłacać.
już przestaję ogarniać....
co mi po "gniazdkowej" zaradności, skoro nie potrafię sfinansować niezbędnych dla domu napraw.
cieszyłam się, że będę mogła podbudować finanse robiąc w pracy w nadgodzinach....
a tu dupa.
cofnęli zgodę.
a ja się jak kretynka cieszyłam, miałam nadzieję, że sobie zapracuję....
przecież nie chcę, żeby mi ktoś na ładne oczy dawał dlatego tak ciężko mi brać pieniądze od mamy.
ciągle myślę o zmianie pracy na jakąś, gdzie zarobki będą większe...
taaaa.....
tylko jak ktoś ma tyle lat co ja, córę na utrzymaniu i sporo kredytów to ryzykować nie może.
zwłaszcza, że nie mam znajomości, które by mi pomogły...
nie mam też nikogo, kto by mnie utrzymywał w sytuacji, gdyby po jakimś czasie mi umowy , ot tak, nie przedłużyli...
dupa.
znowu zaczęło śmierdzieć z gniazdka w dużym pokoju.
ciągle się topią te kostki, które elektrycy tam wciskają.
a teraz jeszcze sprawdziłam, że po wcześniejszym wyłączeniu bezpieczników i włączeniu na nowo - już w ogóle nie mam prądu w obu gniazdkach w .... kuchni.
gniazdko w dużym pokoju zabezpieczyłam sama.
najpierw wyłączyłam bezpiecznik, założyłam gumowe rękawice i rozkręciłam całkowicie gniazdko.
każdy kabelek wystaje oddzielnie i jest zabezpieczony taśmą izolacyjną.
i aby nikt tam nawet przypadkowo nie dotkną... przykleiłam do ściany w tym miejscu porcelanowy spodeczek.
i niestety... bardziej zaczęło mnie od tego wszystkiego boleć w klatce piersiowej.
właśnie się totalnie rozkleiłam. beczę.
w takich sytuacjach wychodzi ewidentnie moja marność finansowa....
mama mi pomogła w sfinansowaniu naprawy samochodu, dodała trochę na szkolne wydatki...
i teraz też... jeżeli będą jakieś dodatkowe wydatki... pomoże.
ale przecież nie o to chodzi!!!!!
swoje lata już mam a nie jestem w stanie samodzielnie finansowo funkcjonować!
czuję się z tym koszmarnie.
jak jakiś debil, nieudacznik.
tak... oooo... poradziłam sobie z zabezpieczeniem gniazdka....
taaaa.... zaradna jednak jestem.
tylko, że ja wcale nie chcę musieć być taka zaradna!!!!!
co mi po tej zaradności, skoro nie czuję się bezpiecznie finansowo?
coś z tą elektryką jednak trzeba będzie zrobić - i co?
i dupa.
odwlekałam to w nadziei, że jednak będzie dobrze po poprzedniej naprawie...
i dupa.
nie jest dobrze.
jednak czeka mnie remont. muszę mieć nowe kable położone.
i nawet już nie chcę brać kolejnego kredytu, bo nie będę miała z czego spłacać.
już przestaję ogarniać....
co mi po "gniazdkowej" zaradności, skoro nie potrafię sfinansować niezbędnych dla domu napraw.
cieszyłam się, że będę mogła podbudować finanse robiąc w pracy w nadgodzinach....
a tu dupa.
cofnęli zgodę.
a ja się jak kretynka cieszyłam, miałam nadzieję, że sobie zapracuję....
przecież nie chcę, żeby mi ktoś na ładne oczy dawał dlatego tak ciężko mi brać pieniądze od mamy.
ciągle myślę o zmianie pracy na jakąś, gdzie zarobki będą większe...
taaaa.....
tylko jak ktoś ma tyle lat co ja, córę na utrzymaniu i sporo kredytów to ryzykować nie może.
zwłaszcza, że nie mam znajomości, które by mi pomogły...
nie mam też nikogo, kto by mnie utrzymywał w sytuacji, gdyby po jakimś czasie mi umowy , ot tak, nie przedłużyli...
dupa.
piątek, 16 września 2016
trochę energii
ostatnimi czasy kiepsko się działo w państwie duńskim.
jak to u mnie zazwyczaj - osoby dookoła mnie tego nie widzą. tylko Duszkowi się przyznałam.
maskowanie mam całkiem nieźle opracowane, więc wygląd mam radosny.
nadal dobrze nie jest.
z zewnątrz nie widać.
ale myśli dołujące dalej są. tematyka tradycyjna.
psyche w kondycji trochę wyświechtanej.
fizycznie już też to odczuwam :/
często boli mnie głowa, rano nie mogę się zwlec z łóżka, zaciskam szczęki, czuję kłucie w klatce piersiowej, w ustach mam ciągle sucho, jak gdzieś idę to zaciskam jedną pięść.
ciągle jestem jakaś napięta. mam często ściśnięte gardło.
pozytywem jest ciągle moja córcia :) super dziewczyna, miód na moje serce :)
pozytywem są moje relacje z mamą :) też super babeczka :)
pozytywem jest to, że chyba mi w końcu dieta zaczyna działać :D
tycie się zatrzymało i już spadło mi prawie 2 kg :) i to pomimo tego, że nie przestrzegam godzin posiłków a część omijam.
zobaczę, jak to będzie w następnych tygodniach przez te moje wieczorne napady apetytu... już myślałam, że się kiedyś od tego uwolniłam. a tu powróciło :/
i pozytywem jest to, że od dzisiaj zaczęłam zajęcia na 2 roku studiów :)
wiem, że kiedy będę bliżej sesji i zaliczeń dopadnie mnie zmęczenie i pewnie wkurzenie i co również pewne - nie będę ogarniała wielu rzeczy...
... ale...
czuję się z tym wszystkim bardzo pozytywnie.
tak.
wiem.
to taka sprzeczność.
potrafię wymieniać pozytywy, potrafię się tym cieszyć. i chcę się tym cieszyć.
... ale dalej przygniata mnie poczucie mojej marności. wielotematowej porażki w życiu.
jak to u mnie zazwyczaj - osoby dookoła mnie tego nie widzą. tylko Duszkowi się przyznałam.
maskowanie mam całkiem nieźle opracowane, więc wygląd mam radosny.
nadal dobrze nie jest.
z zewnątrz nie widać.
ale myśli dołujące dalej są. tematyka tradycyjna.
psyche w kondycji trochę wyświechtanej.
fizycznie już też to odczuwam :/
często boli mnie głowa, rano nie mogę się zwlec z łóżka, zaciskam szczęki, czuję kłucie w klatce piersiowej, w ustach mam ciągle sucho, jak gdzieś idę to zaciskam jedną pięść.
ciągle jestem jakaś napięta. mam często ściśnięte gardło.
pozytywem jest ciągle moja córcia :) super dziewczyna, miód na moje serce :)
pozytywem są moje relacje z mamą :) też super babeczka :)
pozytywem jest to, że chyba mi w końcu dieta zaczyna działać :D
tycie się zatrzymało i już spadło mi prawie 2 kg :) i to pomimo tego, że nie przestrzegam godzin posiłków a część omijam.
zobaczę, jak to będzie w następnych tygodniach przez te moje wieczorne napady apetytu... już myślałam, że się kiedyś od tego uwolniłam. a tu powróciło :/
i pozytywem jest to, że od dzisiaj zaczęłam zajęcia na 2 roku studiów :)
wiem, że kiedy będę bliżej sesji i zaliczeń dopadnie mnie zmęczenie i pewnie wkurzenie i co również pewne - nie będę ogarniała wielu rzeczy...
... ale...
czuję się z tym wszystkim bardzo pozytywnie.
tak.
wiem.
to taka sprzeczność.
potrafię wymieniać pozytywy, potrafię się tym cieszyć. i chcę się tym cieszyć.
... ale dalej przygniata mnie poczucie mojej marności. wielotematowej porażki w życiu.
Subskrybuj:
Posty (Atom)