:)
i pierwszy rok mojego studiowania został pomyślnie zakończony.
:)
ten czas minął niesamowicie szybko.
zaczęła mi się laba.
co więcej - pracuję jeszcze do końca tygodnia i potem mam 2 tygodnie urlopu :)
w tym moim odpoczywaniu oczywiście będę doprowadzała moje mieszkanko do lepszego stanu porządkowego - nieco mi się zapuściło a i czuję taką potrzebę pozaglądania w różne domowe kątki aby ład w nich zaprowadzić.
jest fajnie :)
środa, 29 czerwca 2016
środa, 1 czerwca 2016
tęsknoty
mój Dobry Duszek zawsze dodaje mi energii. ale też potęguje tęsknoty. on też nie może być mój.
piątek, 20 maja 2016
wciąż namawia
odezwał się po ponad roku przerwy.
kolega, od którego kupiłam samochód.
wciąż kusi i namawia.
gdyby był wolny - to bym się nie zastanawiała.
... no ale nie jest. :/
wiem, jak to jest, gdy serducho jest zajęte, przez kogoś, kto jest niedostępny.
nie chcę tego powtarzać.
kolega, od którego kupiłam samochód.
wciąż kusi i namawia.
gdyby był wolny - to bym się nie zastanawiała.
... no ale nie jest. :/
wiem, jak to jest, gdy serducho jest zajęte, przez kogoś, kto jest niedostępny.
nie chcę tego powtarzać.
sobota, 14 maja 2016
śniadanie na kolację
dzisiaj rano bałam się wyjść z domu.
bolała mnie głowa.
tak migrenowo.
było mi niedobrze.
przygotowałam sobie śniadanie, ale nie byłam w stanie nic zjeść.
wypiłam tylko kilka łyków kawy.
łyknęłam dwie tabletki....
miałam dzisiaj zajęcia na uczelni. na dzisiaj trzeba było przynieść przygotowaną prezentację.
z duszą na ramieniu - wyszłam z zamiarem w miarę szybkiego powrotu.
jednak udało mi się wysiedzieć na zajęciach z migracji do końca. ból trochę odpuszczał.
nawet w trakcie przerwy udało mi się zjeść miseczkę pomidorówki kupionej w uniwersyteckim barku.
potem na lektorat już nie poszłam. byłam za bardzo zmęczona.
poszłam do domu. przespałam się trochę.
a pod wieczór zjadłam moje śniadanie.
i poczułam się już na tyle dobrze, że poszłam na salę poćwiczyć :)
wieczorem wróciłam do żywych :)
bolała mnie głowa.
tak migrenowo.
było mi niedobrze.
przygotowałam sobie śniadanie, ale nie byłam w stanie nic zjeść.
wypiłam tylko kilka łyków kawy.
łyknęłam dwie tabletki....
miałam dzisiaj zajęcia na uczelni. na dzisiaj trzeba było przynieść przygotowaną prezentację.
z duszą na ramieniu - wyszłam z zamiarem w miarę szybkiego powrotu.
jednak udało mi się wysiedzieć na zajęciach z migracji do końca. ból trochę odpuszczał.
nawet w trakcie przerwy udało mi się zjeść miseczkę pomidorówki kupionej w uniwersyteckim barku.
potem na lektorat już nie poszłam. byłam za bardzo zmęczona.
poszłam do domu. przespałam się trochę.
a pod wieczór zjadłam moje śniadanie.
i poczułam się już na tyle dobrze, że poszłam na salę poćwiczyć :)
wieczorem wróciłam do żywych :)
czwartek, 12 maja 2016
borelioza
temat na czasie. aktualnie znowu zaczęto w mediach o tym mówić.
i dobrze.
i dlatego ja też od siebie napiszę słów kilka, choć już temat ten kiedyś poruszałam.
jest to choroba fatalna.
dlaczego?
nie ma własnych objawów. atakuje podstępnie, tak jak podstępnie "skacze" na nas kleszcz i gryzie nas w skrytości.
rumień - po ugryzieniu może być... ale być nie musi.
jeżeli będzie - to dobrze, przynajmniej od razu wiadomo.
ja rumienia nie miałam.
kleszczy kilka w swoim życiu zaliczyłam.
moja mama też.
chodziłyśmy po tych samych krzakach w poszukiwaniu grzybów... i obie złapałyśmy to cholerstwo.
i gdyby nie przypadek.... to nie wiem, kiedy dowiedziałybyśmy się o chorobie... i w jakim stanie zdrowia byłybyśmy dzisiaj....
... że w marnym to z pewnością.
moja mama miała kilka lat temu bardzo poważne problemy ze zdrowiem.
skoki ciśnienia krwi, ciągłe kołatanie i ból serca, odrętwienia i niedowład lewej części ciała, ciągły szum w uszach i okropne problemy z żołądkiem - nie mogła nic jeść: mogły być maleńkie porcje bardzo łagodnego jedzenia, jak dla dzieci, a najlepiej bułka z kefirem....
... a wszystkie robione badania nie wykazywały nic konkretnego. wszystko było w normie. lekarze zaczęli już mamę podejrzewać o hipochondrię.
a mama nikła w oczach. i już psychika naprawdę zaczęła jej całkowicie wysiadać z tego wszystkiego.
a mi rzuciło się głównie na mięśnie i stawy. gdy rano wstawałam - najpierw szłam z sypialni do dużego pokoju , aby się położyć i odpocząć. byłam zazwyczaj strasznie zmęczona. mięśnie bolały mnie jak po godzince na siłownie. bardzo bolały mnie stopy. z trudem robiłam kroki. a gdy wstawałam z łóżka i szłam do drugiego pokoju - musiałam się przytrzymywać ściany, aby się nie przewrócić. bolały mnie też stawy. ale nie w sposób ciągły. co jakiś czas czułam silne, punktowe ukłucia w stawach. czasami tak nagłe i intensywne, że nie mogłam utrzymać w ręku telefonu. ukłuło kilka razy i przestało. a to staw w palcu u ręki, potem kolano, potem łokieć... a potem nie mogłam na piętę stanąć... i tak sobie bóle krążyły po kościach.
kiedyś zrobiłam sensację w przyszpitalnej przychodni okulistycznej. okazało się, że zaczęło mi się robić ograniczenie pola widzenia, czyli początek jaskry. a że miałam wtedy 31 lat - to się lekarki zleciały i nadziwić nie mogły, że tak wcześnie choroba się zaczyna. na szczęście z czasem samoistnie mi się to cofnęło.
miałam też porządne problemy z płucami. ciągle kaszlałam. lekarz już ręce rozkładał, bo nic nie pomagało. jako ostatnią deskę ratunku zaserwował mi serię 20 zastrzyków wzmacniających odporność i niechcący trochę tym mi pomógł.
a jak się dowiedziałyśmy o chorobie?
przez przypadek.
bratową mojej mamy ugryzł kleszcz i dostała dużego rumienia.
poszła do lekarza, dostała antybiotyk i garść ulotek o boreliozie do ręki.
i mama będąc u niej na kawie zaczęła czytać....
i to nam uratowało zdrowie.
lekarze z ramach nfz nawet nie chcieli jej zlecić badania krwi... uważali, że sobie zmyśla, albo nie chcieli dodatkowych kosztów.
porobiła sobie sama badania prywatnie....
wyniki były szokujące.
lekarz szybko położył ją do szpitala i 2 tygodnie brania dożylnie silnych antybiotyków ładnie pomogło. potem jeszcze trzeba było trochę dobijać zarazę antybiotykami doustnymi.... ale wszystkie fatalne dolegliwości już są w zapomnieniu!
ja też dostałam skierowanie do szpitala. terapia pomogła.
w szpitalu leżałam w pokoju z kobietą, która już ledwo chodziła.... przez 20 lat leczyli ją na stwardnienie rozsiane... a powinni na boreliozę.
lekarz powiedział też, że połowa pacjentów reumatologii powinna się u niego leczyć na boreliozę.
w sali obok leżała kobieta, która tak miała popuchnięte stawy, że chodzić nie mogła - i to też przez boreliozę.
uważajcie na kleszcze!!!!!
i dobrze.
i dlatego ja też od siebie napiszę słów kilka, choć już temat ten kiedyś poruszałam.
jest to choroba fatalna.
dlaczego?
nie ma własnych objawów. atakuje podstępnie, tak jak podstępnie "skacze" na nas kleszcz i gryzie nas w skrytości.
rumień - po ugryzieniu może być... ale być nie musi.
jeżeli będzie - to dobrze, przynajmniej od razu wiadomo.
ja rumienia nie miałam.
kleszczy kilka w swoim życiu zaliczyłam.
moja mama też.
chodziłyśmy po tych samych krzakach w poszukiwaniu grzybów... i obie złapałyśmy to cholerstwo.
i gdyby nie przypadek.... to nie wiem, kiedy dowiedziałybyśmy się o chorobie... i w jakim stanie zdrowia byłybyśmy dzisiaj....
... że w marnym to z pewnością.
moja mama miała kilka lat temu bardzo poważne problemy ze zdrowiem.
skoki ciśnienia krwi, ciągłe kołatanie i ból serca, odrętwienia i niedowład lewej części ciała, ciągły szum w uszach i okropne problemy z żołądkiem - nie mogła nic jeść: mogły być maleńkie porcje bardzo łagodnego jedzenia, jak dla dzieci, a najlepiej bułka z kefirem....
... a wszystkie robione badania nie wykazywały nic konkretnego. wszystko było w normie. lekarze zaczęli już mamę podejrzewać o hipochondrię.
a mama nikła w oczach. i już psychika naprawdę zaczęła jej całkowicie wysiadać z tego wszystkiego.
a mi rzuciło się głównie na mięśnie i stawy. gdy rano wstawałam - najpierw szłam z sypialni do dużego pokoju , aby się położyć i odpocząć. byłam zazwyczaj strasznie zmęczona. mięśnie bolały mnie jak po godzince na siłownie. bardzo bolały mnie stopy. z trudem robiłam kroki. a gdy wstawałam z łóżka i szłam do drugiego pokoju - musiałam się przytrzymywać ściany, aby się nie przewrócić. bolały mnie też stawy. ale nie w sposób ciągły. co jakiś czas czułam silne, punktowe ukłucia w stawach. czasami tak nagłe i intensywne, że nie mogłam utrzymać w ręku telefonu. ukłuło kilka razy i przestało. a to staw w palcu u ręki, potem kolano, potem łokieć... a potem nie mogłam na piętę stanąć... i tak sobie bóle krążyły po kościach.
kiedyś zrobiłam sensację w przyszpitalnej przychodni okulistycznej. okazało się, że zaczęło mi się robić ograniczenie pola widzenia, czyli początek jaskry. a że miałam wtedy 31 lat - to się lekarki zleciały i nadziwić nie mogły, że tak wcześnie choroba się zaczyna. na szczęście z czasem samoistnie mi się to cofnęło.
miałam też porządne problemy z płucami. ciągle kaszlałam. lekarz już ręce rozkładał, bo nic nie pomagało. jako ostatnią deskę ratunku zaserwował mi serię 20 zastrzyków wzmacniających odporność i niechcący trochę tym mi pomógł.
a jak się dowiedziałyśmy o chorobie?
przez przypadek.
bratową mojej mamy ugryzł kleszcz i dostała dużego rumienia.
poszła do lekarza, dostała antybiotyk i garść ulotek o boreliozie do ręki.
i mama będąc u niej na kawie zaczęła czytać....
i to nam uratowało zdrowie.
lekarze z ramach nfz nawet nie chcieli jej zlecić badania krwi... uważali, że sobie zmyśla, albo nie chcieli dodatkowych kosztów.
porobiła sobie sama badania prywatnie....
wyniki były szokujące.
lekarz szybko położył ją do szpitala i 2 tygodnie brania dożylnie silnych antybiotyków ładnie pomogło. potem jeszcze trzeba było trochę dobijać zarazę antybiotykami doustnymi.... ale wszystkie fatalne dolegliwości już są w zapomnieniu!
ja też dostałam skierowanie do szpitala. terapia pomogła.
w szpitalu leżałam w pokoju z kobietą, która już ledwo chodziła.... przez 20 lat leczyli ją na stwardnienie rozsiane... a powinni na boreliozę.
lekarz powiedział też, że połowa pacjentów reumatologii powinna się u niego leczyć na boreliozę.
w sali obok leżała kobieta, która tak miała popuchnięte stawy, że chodzić nie mogła - i to też przez boreliozę.
uważajcie na kleszcze!!!!!
środa, 4 maja 2016
prawa fizyki są niesamowite!
wczoraj rano idę sobie z kuchni do przedpokoju.
na podłodze terakota.
ja na bosaka. jak zwykle.
i nagle jak mną nie zakręciło!
jak mną nie wywinęło!
wynik dziwacznych skrętów ciała jest taki, że:
- prawe przedramię blisko nadgarstka mocno stłuczone, spore otarcie i sina gula
- prawe ramię blisko barku trochę napuchnięte i sina, podwójna pręga
- na zewnętrznym brzegu prawej stopy sina stłuczona gula
wszystko to od uderzenia podczas dziwnej konfiguracji ciała w futrynę drzwi po prawej stronie.
jak upadłam, to się tylko potem zwinęłam z bólu.
komunikuję wszem i wobec, że kości nie połamałam.
moje dziecko ukochane, jedyne z całą mocą starało się ukryć uśmiech od ucha do ucha na widok fikającej mamy.
oświadczyłam jej, że się śmiertelnie na nią obraziłam, i żeby nie przychodziła do mnie w najbliższych dniach.
... a to tylko troszkę wody było rozlane....
na podłodze terakota.
ja na bosaka. jak zwykle.
i nagle jak mną nie zakręciło!
jak mną nie wywinęło!
wynik dziwacznych skrętów ciała jest taki, że:
- prawe przedramię blisko nadgarstka mocno stłuczone, spore otarcie i sina gula
- prawe ramię blisko barku trochę napuchnięte i sina, podwójna pręga
- na zewnętrznym brzegu prawej stopy sina stłuczona gula
wszystko to od uderzenia podczas dziwnej konfiguracji ciała w futrynę drzwi po prawej stronie.
jak upadłam, to się tylko potem zwinęłam z bólu.
komunikuję wszem i wobec, że kości nie połamałam.
moje dziecko ukochane, jedyne z całą mocą starało się ukryć uśmiech od ucha do ucha na widok fikającej mamy.
oświadczyłam jej, że się śmiertelnie na nią obraziłam, i żeby nie przychodziła do mnie w najbliższych dniach.
... a to tylko troszkę wody było rozlane....
niedziela, 1 maja 2016
znowu wypłynęło to pytanie
w sobotę po pracy byłam w knajpce.
umówiliśmy się z ludkami z pracy.
fajnie było. :)
potem odwoziłam koleżankę... na.... seks do jej nowego faceta. wychodząc z knajpki pochwaliła się wszystkim :)
i jak jechałyśmy, to zaczęłyśmy gadać o sprawach różnych no i oczywiście zeszło na facetów.
spytała się: dlaczego ciągle jesteś sama? dlaczego nie poszukasz sobie faceta?
ja: a jak? co mam zrobić? tak praktycznie?
ona wstępnie: nnnooo... nie wiem.
potem rzuciła hasło zakrapianych imprezek.
a skąd ja to mam, kurna, wiedzieć???? dlaczego nie mam?
może widać jakaś wybrakowana jestem? nigdy nie miałam powodzenia u chłopaków, czy teraz mężczyzn.
ona jest po rozwodzie, ma 2 dzieci. jest niska i dosyć pulchna. jakoś w zeszłym roku naszła nas (dziewczyny w pracy) myśl, że M. jest w ciąży. M. chodzi ubrana jakby w workach, ma mizerne włosy zazwyczaj przetłuszczone, nawet po jej twarzy widać, że lubi alkohol i się zabawić.
stwierdziła, że trzeba mnie zacząć zapraszać na zakrapiane imprezki do knajp.
ona zawsze tak znajduje facetów.
tylko jakoś... takoś... takie klimaty mi kompletnie nie odpowiadają. nie zamierzam się wdrażać w takie opcje.
pracuję, chodzę do sklepów, na basen, na siłownię, na studia.
nie siedzę zamknięta w domu. nawet do kafejki, od wielkiego dzwonu, pójdę.
nooo... niestety... nigdy nie dorobiłam się towarzystwa, któremu zależałoby na mojej obecności.
takich jak ja się nie lubi na imprezach: spokojna, nie pali, pije z wielkim umiarem albo wcale, szaleństw nie wymyśla.
i wciąż pozostaje pytanie:
JAK ZNALEŹĆ SOBIE FACETA?
...ale takiego fajnego i w przystojności mi odpowiadającego, takiego faceta do życia..
... bo faceta na SAMO bzykanie to nie problem, no ale nie o to chodzi przecież.
ma być i do życia i do porozmawiania i TEŻ do bzykania odpowiedni, to rzecz oczywista ;)
umówiliśmy się z ludkami z pracy.
fajnie było. :)
potem odwoziłam koleżankę... na.... seks do jej nowego faceta. wychodząc z knajpki pochwaliła się wszystkim :)
i jak jechałyśmy, to zaczęłyśmy gadać o sprawach różnych no i oczywiście zeszło na facetów.
spytała się: dlaczego ciągle jesteś sama? dlaczego nie poszukasz sobie faceta?
ja: a jak? co mam zrobić? tak praktycznie?
ona wstępnie: nnnooo... nie wiem.
potem rzuciła hasło zakrapianych imprezek.
a skąd ja to mam, kurna, wiedzieć???? dlaczego nie mam?
może widać jakaś wybrakowana jestem? nigdy nie miałam powodzenia u chłopaków, czy teraz mężczyzn.
ona jest po rozwodzie, ma 2 dzieci. jest niska i dosyć pulchna. jakoś w zeszłym roku naszła nas (dziewczyny w pracy) myśl, że M. jest w ciąży. M. chodzi ubrana jakby w workach, ma mizerne włosy zazwyczaj przetłuszczone, nawet po jej twarzy widać, że lubi alkohol i się zabawić.
stwierdziła, że trzeba mnie zacząć zapraszać na zakrapiane imprezki do knajp.
ona zawsze tak znajduje facetów.
tylko jakoś... takoś... takie klimaty mi kompletnie nie odpowiadają. nie zamierzam się wdrażać w takie opcje.
pracuję, chodzę do sklepów, na basen, na siłownię, na studia.
nie siedzę zamknięta w domu. nawet do kafejki, od wielkiego dzwonu, pójdę.
nooo... niestety... nigdy nie dorobiłam się towarzystwa, któremu zależałoby na mojej obecności.
takich jak ja się nie lubi na imprezach: spokojna, nie pali, pije z wielkim umiarem albo wcale, szaleństw nie wymyśla.
i wciąż pozostaje pytanie:
JAK ZNALEŹĆ SOBIE FACETA?
...ale takiego fajnego i w przystojności mi odpowiadającego, takiego faceta do życia..
... bo faceta na SAMO bzykanie to nie problem, no ale nie o to chodzi przecież.
ma być i do życia i do porozmawiania i TEŻ do bzykania odpowiedni, to rzecz oczywista ;)
Subskrybuj:
Posty (Atom)