niedziela, 21 sierpnia 2016

życie pod jednym dachem

tak się ostatnio zaczęłam zastanawiać, czy będę umiała znowu kiedyś żyć z mężczyzną pod jednym dachem.
już w małżeństwie wolałam, żeby "ex" w domu nie było. - czułam się wtedy spokojniejsza, bardziej poukładana. z resztą, córcia jak była mała to też wolała, aby taty w domu nie było.
jakoś z domu rodzinnego jestem nauczona, że facet w domu to oznacza więcej szkody, problemów  i kłopotów ...
w małżeństwie też "ex" domowo nie był przydatny. ekhm.... nawet garaż ja sprzątałam. :/
nie miałam z "ex" jakiejś specjalnej więzi emocjonalnej.
i jakoś ciężko mi wyobrazić sobie, jak to się żyje i mieszka z mężczyzną w domu. z takim, który coś w tym domu robi, przydaje się, dba, zauważa czym domowym trzeba się zająć.
... i zauważa w tym domu mnie.

a teraz....
 już tyle lat mieszkam sama z córą.
córa mówi, że ona absolutnie nie chce, aby w naszym mieszkanku pojawił się "obcy element" - bo jak to się można  czuć w domu swobodnie? jak tu w bieliźnie chodzić?
z resztą, ja też nie wyobrażam sobie, żeby w moim skromnym metrażu ktokolwiek się pojawił. banalnie - miejsca nie ma.

z jednej strony chciałabym mieć kogoś na stałe. tu. na miejscu a nie z dalekiego doskoku.
chciałabym mieć możliwość spotykania się, chciałabym przedstawić kogoś rodzinie i znajomym, chciałabym się razem wybierać na sylwestra, andrzejki czy do knajpki, kina...
... bo to nic miłego w sylwestra siedzieć samej w domu....
chciałabym mieć normalny seks i czułości.
a z drugiej strony zastanawiam się, czy będę umiała z kimś żyć na stałe, pod jednym dachem. czy w ogóle miałabym  na to wszystko czas?


właśnie czytałam artykuł o ludziach po 50-tce, którzy zostali zwolnieni z pracy i teraz nie mogą sobie nic znaleźć ze względu na wiek, albo jak znajdą... to taką badziewiastą pracę, z płacą ledwo wystarczającą na przeżycie.
ludzie ci czują, że są wykluczeni, że są gorsi, mniej wartościowi, wykluczeni.

i tak sobie pomyślałam... że czuję się tak samo. zakres tematyczny inny - ale odczucia identyczne.

umacnia się we mnie uczucie, że faktycznie już się nie nadaję do jakichkolwiek związków.
ba!
żeby była mowa o związkach to trzeba mieć jeszcze osoby, które się tobą interesują!
no a mną się nie interesują.
nie nowość to dla mnie, bo u płci przeciwnej nigdy powodzenia nie miałam. więc dlaczego teraz miałoby być inaczej?
8 lat temu odeszłam od 'ex".
on momentalnie sobie znalazł kobietę.
ja sobie poukładać z mężczyzną życia nie umiem. Duszek pozostanie Duszkiem ulotnym...

poniedziałek, 15 sierpnia 2016

weekend w działaniu

czasami (raczej powinno być:często) jak sobie zaplanuję, że coś "domowego" zrobię - to wszystko dookoła przeszkadza, albo dopada mnie jakiś psychiczno-fizyczny niedowład. i nici z planów.

a ten weekend minął mi całkiem aktywnie :)
z rzeczy zaplanowanych miałam tylko to nieszczęsne gotowanie.
porobiłam w sobotę zakupy i zabrałam się do pitraszenia... i wypitrasiłam porcji obiadowych dla siebie i córy na 2 tygodnie :D wszystko elegancko poporcjowane, popakowane w pojemniczki i poukładane w zamrażarce.  tylko wyciągać!
jestem zadowolona z tego, choć nogi mnie bardzo bolały od sterczenia w kuchni przy garnkach. :/
a poza tym...
wypucowałam mieszkanko :)
najbardziej jestem zadowolona z porządków w kuchni.
powyciągałam wszystko z szafek, wszystko pomyłam, posegregowałam, powyrzucałam co niepotrzebne a część spakowałam do oddania dla mamy - może jej się przyda.
i okazało się, że mam jeszcze sporo miejsca na półkach :)
ogarnęłam też solidnie łazienkę, przedpokój i mój pokój :)
córcia ostatnimi czasy ładnie pilnuje porządku u siebie. i tylko czasami robi się chwilowy sajgon ;)

wczoraj też pojechałam na myjkę ręczną wypucować cytrusa. dla mnie to relaks i przyjemność.
długo czysty nie będzie -na parkingu przed blokiem ciężko jest znaleźć miejsce nie pod lipą :/ wczoraj jakoś mi się udało :)

i powiem wam, że... nawet najlepsza kawa na świecie posolona nie będzie smakowała dobrze. :/
na szczęście dużego łyka nie wzięłam.

niedawno pomalowałam sobie pazurki na różowo.
ekhm... tak.
ja i różowy.
przyznaję się.
ale za to czarne wzorki sobie wymalowałam. o!

zaraz zabieram się za prasowanie :) uwielbiam  zapach świeżości i układanie ubrań w kosteczkę :)

sobota, 13 sierpnia 2016

prawa fizyki...

... te najbardziej tajemnicze i nieodgadnione
... te zdradzieckie w swej sile....
... te, które swojego czasu mnie zaatakowały znienacka ...

... w tym tygodniu dopadły mojego brata.

brat mój nie ogarnia nawet po kilku dniach przemyśleń - jak to się mogło stać??!!

ON - facet wysoki, duży i całkiem ciężki... poważny policjant wydziału kryminalnego wykonujący właśnie poważne czynności służbowe.... wsiadając do samochodu również służbowego... fiknął fachowego koziołka. ... mało służbowego.

jakoś noga mu się zsunęła z krawężnika. jakoś złapał ręką za drzwi samochodu niby się przytrzymując... ale mściwe prawa fizyki docisnęły go do ziemi i doprowadziły do rozwalenia łokcia i bolesnego skręcenia kostki... jak również chyba coś tam się nieciekawego z więzadłami chyba porobiło.

gdy mnie zaatakowały prawa fizyki - jakoś się wybroniłam przed złamaniami, choć blisko było.
i chyba dlatego teraz prawa fizyki postanowiły dopaść mojego brata. :/

no i teraz siedzi sierota (czyt. mój brat) w domu... kule 2 leżą obok.... i jakoś sobie po domu kuśtyka.

i taki to właśnie prezent prawa fizyki ofiarowały mojemu bratu na 40-te urodziny.


bratowa z tego powodu jest jeszcze bardziej (a można bardziej???) umęczona życiem niż zwykle.
... biedaczka musi mężowi swemu podawać do ręki herbatkę, jakieś jedzenie.....
no i ... trauma - musi sama jeździć na zakupy!!!!
moja mama już nie może słuchać jej ciągłego jęczenia dokładnie na wszystko.




niedziela, 7 sierpnia 2016

brak energii

oklapnięta jestem.
brak mi energii i entuzjazmu.
porobiło mi się tak po wizycie u dietetyka.
jeszcze przez jakiś czas trzymałam się... ale teraz...
nie mam siły.
nawet już nie ciągnie mnie na basen czy salę, aby poćwiczyć. już chyba ze 2 tygodnie nigdzie nie byłam.
straciłam sens, wiarę i serce  w to, co robiłam.
dietę dalej trzymam, ale nie widzę najmniejszego choćby rezultatu.
w pasie tyle samo, wagi nie mam, więc się nie ważę... ale skłaniam się już do tego aby zacząć wymieniać bieliznę na rozmiar większy :/ zaczyna mi być ciasno :/

w pracy dostaliśmy zgodę na nadgodziny, więc będę trybiła. trzeba jakoś się wspomagać finansowo.

sobota, 6 sierpnia 2016

nocny ludek

ja to się tak zastanawiam, czy przypadkiem nie powinnam mieszkać w jakiejś innej strefie czasowej.
rano budzę się półprzytomna. a raczej budzik mnie usiłuje obudzić, bo sobie robię odroczenie wyroku (czyt. włączam drzemkę)
a wieczorami czuję się fajniej.
fakt - akurat dzisiaj sporo w dzień spałam (dzisiaj czyt. w piątek, bo przecież po północy jest).
miałam iść do pracy, ale nie poszłam.
uż zgłosiłam.
rano obudziłam się z silnym bólem głowy.
taki migrenowy.
zastanawiałam się, czy mogę sobie zdychać na leżąco w pokoju, czy lepiej siedzieć w pobliżu kibelka, bo z bólu było mi niedobrze.

przetrwałam! :) około 14-tej zaczęło mnie puszczać.

dzisiaj (teraz oznacza to sobotę, bo po północy jest) idę do pracy na 9-tą. i zamiast spać to siedzę i klikam. co więcej - chętnie poszłabym na nocny spacer. no ale wiadomo, że nie pójdę, niezbyt to bezpieczne. gdybym miała towarzystwo - to bym potuptała.




to płyta, którą już jakiś czas temu kupiłam i ciągle się nią zachwycam.


niedziela, 17 lipca 2016

no i koniec :(

dzisiaj jest ostatni dzień urlopu.
:(
jutro idę do pracy.
:(
i nie chce mi się jak cholera jasna.
jak 15 choler....

w piątek pojechałyśmy z córą do Baranowa Sandomierskiego i Sandomierza.
 wnętrza pałacu rozczarowały mnie - myślałam że wyposażenie będzie bardziej zachowane (tak jak w Kozłówce) a było raczej dostosowane do wymogów konferencyjnych z zachowaniem stylowego wyglądu.
Sandomierz jest naprawdę bardzo fajnym miasteczkiem.


po oswojeniu się z myślą o diecie,  ruszyłam na zakupy i wczoraj zaczęło się gotowanie i już dietetyczne jedzenie.
z uwagi na to, że jestem kuchenną ciamajdą zrobiłam sobie plan :)
sobota i niedziela będą zawsze dniami gotowania. jest kilka rzeczy mięsnych, które sobie już w zasadzie przygotowałam i pozamrażam na cały tydzień, albo i dłużej. :) potem będę tylko wyciągała gotowce. a do zrobienia na bieżąco będzie tylko przygotowanie płatków owsianych czy jakiejś zieleniny.
i bardzo mi taki plan odpowiada.
niestety z uwagi na rodzaj mojej pracy - nie będę przestrzegała zalecanych godzin posiłków.
pracę zaczynam o różnych porach i nikt mi tam nie pozwoli na przerwy wtedy, gdy będę potrzebowała i to w takiej długości, abym dała radę zjeść, co trzeba.

córcia jest bardzo zadowolona i powiedziała, że też będzie jadła to co ja :) i to co wczoraj narobiłam bardzo jej smakowało :)

poniedziałek, 11 lipca 2016

mecz

wczorajszy mecz był fajny.

ale tak sobie oglądałam... i patrzyłam...
i nie wiem, czy to efekt wypitego piwa...

nie chciałabym tu wyjść na jakąś rasistkę.
rozumiem też, że Francja miała przeszłość kolonialną, ale jednak jest to kraj europejski.

no i tak sobie patrzę sącząc piwo...
już na paluszkach liczyć nie chciałam, bo byłam pod wpływem..

ale jak sobie popatrzyłam na reprezentację Francji - to tam w większości grali czarnoskórzy piłkarze.

to w kraju europejskim z rdzenną jasnoskórą ludnością - trzeba drużynę narodową składać z osób czarnoskórych?
i tak jakoś dziwnie mi się patrzyło na czarnoskórą reprezentację Francji.