niedziela, 4 września 2016

jej zawsze źle

komu?
a mojej bratowej.

nie mam z nią stałego kontaktu. tylko taki przy okazji spotkań rodzinnych i wtedy "spręża się" i niby wszystko jest cacy zgodnie z regułką idealnej rodziny, którą wymalowała sobie na ścianie w przedpokoju.

natomiast stały z nią kontakt ma moja mama i z tego co jakiś czas temu od niej usłyszałam, cyt.: flaki mi się wywracają, jak mam do niej dzwonić!

a dlaczego tak się dzieje?
bo moja mama już nie może znieść umęczonego tonu głosu cierpiętnicy matki-żony-polki-pracownicy.....
bratowa wszystkim jest umęczona.
ciągle jęczy z powodu swojej pracy - męczarnia, już ma dość, psychika jej wysiada, wariacja z wymaganiami. (tylko jakimś dziwnym trafem z jej firmy nikt się nie zwalnia i bardzo ciężko tam się dostać a w zasadzie raczej po znajomości, jak dobrze w firmie płacą to się ludzie firmy trzymają). bratowa zawsze jęczy, bo mają zapieprz... tylko dziwnym trafem w salonie jubilerskim, w którym pracuje, zawsze są pustki... wczoraj tam byłam i były aż 2 osoby (jakaś para). i tak jest zawsze, gdy tamtędy przechodzę.

niestety na tydzień przed urlopem brat skręcił nogę.
rozumiem rozczarowanie bratowej - mieli jechać nad morze.
a jak oni jadą na wczasy, to nie jadą w jakieś tanie miejsce... o nie... lubią miejsca poziomu hotelu Gołębiewski.
ale moja mama nieco wyprostowała moje współczucie z powodu bratowej.
ona jest głównie rozczarowana dlatego, że liczyła na święty spokój od gotowania i zajmowania się dziećmi w normalnym domowym zakresie.
na wczasach posiłki ma podane, nie musi rodzinie nic robić, nie trzeba nic sprzątać i ma mężusia 24 na dobę, aby się dziećmi zajmował.

a tu.....
masakra.
mąż uziemiony - trzeba mu było nawet herbatę podać, na zakupy sama, dziećmi musi się sama zajmować... i ta uciążliwa praca...

no ale jest urlop!
i co?
i też źle!!!
bratowa jest umęczona, bo siedzi w domu i się WSZYSTKIM musi zajmować! brat już mieszkania nie posprząta, kuchni nie ogarnie, na zakupy z nią nie pojedzie a dzieci ciągle coś od niej chcą.

bratowa żaliła się mojej mamie, że jest wykończona i czeka niecierpliwie na powrót do pracy!

w czasie urlopu pojechała też z młodszą córką do znajomych, którzy mają domek i działkę nad jeziorem.
wróciła zmordowana i roztrzęsiona - przecież ona musiała się SAMA cały czas zajmować córką!!

wczoraj usłyszałam od mamy, że była u nich w domu i brat już stał przy desce do prasowania i prasował... a przecież nie może jeszcze obciążać stopy... noo ale widać bratowa nie umiała sobie poradzić z urlopowymi męczarniami i nie dała sobie rady z prasowaniem. i wiem też, że mój brat to taka dobra dusza i sam się za to prasowanie zabrał, bo przecież ktoś musiał...

dużo też mówi starsza córka brata. mówi, że wstydzi się zachowań swojej mamy. :/
to jest jedynie fragment relacji mojej mamy.

mój brat do duży, bardzo spokojny i rodzinny facet. fakt - potrzebuje kobiety z ikrą, która nieco go popędzi.
ale to, jak postępuje z nim bratowa... uuufff...
ale też on się jej daje przerabiać i manipulować. choć sam kiedyś mojej mamie powiedział wprost, że wie, że jego żona kłamie i manipuluje....
myślę, że to wszystko wynika z tego, że nie chce postępować w małżeństwie i traktowaniu rodziny  tak jak nasz ojciec. chce być tym lepszym.
to tak jak z jego abstynencją....
jakiś czas temu rozmawiałam z moim bratem ciotecznym. powiedział, że dosyć dawno temu, jak mój brat był "świeżym" małżonkiem spotkali się na mieście. i brat cioteczny zaprosił mojego rodzonego na piwo do knajpki. mój brat odmówił, stwierdzając, że jak żona wyczuje od niego alkohol to mu zrobi awanturę, że pijany do domu przychodzi.

ale też tak sobie myślę, że to nie pierwszy taki przykład w moim otoczeniu.
jak kobieta strzela ciągle fochy, jest wiecznie niezadowolona, ciągle ma jakieś wymagania - to sobie prędzej, czy później znajdzie faceta, który będzie wokoło niej skakał.
i właśnie tego typu kobiety raczej wcześniej, niż później takich facetów sobie znajdują.

ha!
ostatnio nawet córa mi powiedziała, że do wybranki "ex" przyjeżdża koleżanka i będzie u nich w mieszkaniu nocowała. i "ex" dostał polecenie: posprzątaj całe mieszkanie, gościa będziemy mieli.
i co?
córa mówiła, że "ex" nawet nie pisnął i przyjął polecenie. oczywiście "ex" już normalnie w domu gotuje i ogólnie wszystkim się zajmuje. ... bo przecież jego wybranka gotować nie umie.



zastanawiam się, kiedy od mamy usłyszę, że bratowa ponownie ma dość swojej pracy ;)
czasami żałuję, że przy mnie tak nie jojczy - chętnie bym jej szpileczkę wcisnęła ;)


środa, 31 sierpnia 2016

jak się masz dieto?

... marnie się mam.

ostatnio mierzyłam się w pasie i mi 3 centymetry ubyło.
ale...
jakoś wcale lepiej, czy inaczej się nie czuję.
dalej czuję się jak słoń.
a bielizna jak była ciasna, tak dalej jest. pod tym względem nic się nie zmieniło.
:/

odstępstwa są?
a są.
a to urodziny córci brata, a to urodziny brata, a to córa naleśników narobiła albo spagetti, a to urodziny koleżanki z pracy....
przecież nie będę siedziała jak ten kołek o wodzie.
 mam sobie odmawiać raz na jakiś czas zjedzenia czegoś co lubię?

z resztą...
moja popsuta psyche znowu kuleje...
a jak kuleje to zaczynam smutki "zjadać"
właśnie wpierdzielam przepyszne, mięciutkie pachnące bułeczki z wędlinką, sałatą i pomidorem.
to już dziś wieczorem jest drugi taki zestaw.
tak.
wiem.
nie powinnam.
ot i  tyle przyjemności w moim życiu.

od momentu wizyty u dietetyczki ciągle mnie trzyma jakaś niechęć do sportu.
może nie tyle niechęć, co poczucie bezsensowności moich wcześniejszych wysiłków.
tak więc radość ze sportu jeszcze nie zmartwychwstała.
i nawet nie miałabym na to ani siły ani czasu.
ostatnio ciągle kończę pracę o 20-tej....  a że codziennie pracuję (tzn. gadam) po 9 godzin - to zmęczenie materiału jest. już drugi tydzień tak ciągnę. mam dość tego.
rano wstaję bardziej niż delikatnie półprzytomna.
czasami, gdy o 9 dzwoni budzik, to za bardzo nie wiem, co się dzieje :/

wiem też, że powinnam wcześniej kłaść się spać.
ale jakoś wolę w nocy siedzieć....
a wczoraj około 24-tej przyszła do mnie córa... i jak zaczęłyśmy gadać (głównie ona) ... to poszłyśmy spać o 2 w nocy. uwielbiam masze pogaduchy :)
tak w zasadzie to mogłabym sobie jeszcze dłużej siedzieć, ale wiem, że rano byłoby jeszcze gorzej niż jest obecnie.
a w pracy przecież w każdej rozmowie muszę tryskać entuzjazmem i pomysłowością w zagadywaniu klientów.



niedziela, 21 sierpnia 2016

życie pod jednym dachem

tak się ostatnio zaczęłam zastanawiać, czy będę umiała znowu kiedyś żyć z mężczyzną pod jednym dachem.
już w małżeństwie wolałam, żeby "ex" w domu nie było. - czułam się wtedy spokojniejsza, bardziej poukładana. z resztą, córcia jak była mała to też wolała, aby taty w domu nie było.
jakoś z domu rodzinnego jestem nauczona, że facet w domu to oznacza więcej szkody, problemów  i kłopotów ...
w małżeństwie też "ex" domowo nie był przydatny. ekhm.... nawet garaż ja sprzątałam. :/
nie miałam z "ex" jakiejś specjalnej więzi emocjonalnej.
i jakoś ciężko mi wyobrazić sobie, jak to się żyje i mieszka z mężczyzną w domu. z takim, który coś w tym domu robi, przydaje się, dba, zauważa czym domowym trzeba się zająć.
... i zauważa w tym domu mnie.

a teraz....
 już tyle lat mieszkam sama z córą.
córa mówi, że ona absolutnie nie chce, aby w naszym mieszkanku pojawił się "obcy element" - bo jak to się można  czuć w domu swobodnie? jak tu w bieliźnie chodzić?
z resztą, ja też nie wyobrażam sobie, żeby w moim skromnym metrażu ktokolwiek się pojawił. banalnie - miejsca nie ma.

z jednej strony chciałabym mieć kogoś na stałe. tu. na miejscu a nie z dalekiego doskoku.
chciałabym mieć możliwość spotykania się, chciałabym przedstawić kogoś rodzinie i znajomym, chciałabym się razem wybierać na sylwestra, andrzejki czy do knajpki, kina...
... bo to nic miłego w sylwestra siedzieć samej w domu....
chciałabym mieć normalny seks i czułości.
a z drugiej strony zastanawiam się, czy będę umiała z kimś żyć na stałe, pod jednym dachem. czy w ogóle miałabym  na to wszystko czas?


właśnie czytałam artykuł o ludziach po 50-tce, którzy zostali zwolnieni z pracy i teraz nie mogą sobie nic znaleźć ze względu na wiek, albo jak znajdą... to taką badziewiastą pracę, z płacą ledwo wystarczającą na przeżycie.
ludzie ci czują, że są wykluczeni, że są gorsi, mniej wartościowi, wykluczeni.

i tak sobie pomyślałam... że czuję się tak samo. zakres tematyczny inny - ale odczucia identyczne.

umacnia się we mnie uczucie, że faktycznie już się nie nadaję do jakichkolwiek związków.
ba!
żeby była mowa o związkach to trzeba mieć jeszcze osoby, które się tobą interesują!
no a mną się nie interesują.
nie nowość to dla mnie, bo u płci przeciwnej nigdy powodzenia nie miałam. więc dlaczego teraz miałoby być inaczej?
8 lat temu odeszłam od 'ex".
on momentalnie sobie znalazł kobietę.
ja sobie poukładać z mężczyzną życia nie umiem. Duszek pozostanie Duszkiem ulotnym...

poniedziałek, 15 sierpnia 2016

weekend w działaniu

czasami (raczej powinno być:często) jak sobie zaplanuję, że coś "domowego" zrobię - to wszystko dookoła przeszkadza, albo dopada mnie jakiś psychiczno-fizyczny niedowład. i nici z planów.

a ten weekend minął mi całkiem aktywnie :)
z rzeczy zaplanowanych miałam tylko to nieszczęsne gotowanie.
porobiłam w sobotę zakupy i zabrałam się do pitraszenia... i wypitrasiłam porcji obiadowych dla siebie i córy na 2 tygodnie :D wszystko elegancko poporcjowane, popakowane w pojemniczki i poukładane w zamrażarce.  tylko wyciągać!
jestem zadowolona z tego, choć nogi mnie bardzo bolały od sterczenia w kuchni przy garnkach. :/
a poza tym...
wypucowałam mieszkanko :)
najbardziej jestem zadowolona z porządków w kuchni.
powyciągałam wszystko z szafek, wszystko pomyłam, posegregowałam, powyrzucałam co niepotrzebne a część spakowałam do oddania dla mamy - może jej się przyda.
i okazało się, że mam jeszcze sporo miejsca na półkach :)
ogarnęłam też solidnie łazienkę, przedpokój i mój pokój :)
córcia ostatnimi czasy ładnie pilnuje porządku u siebie. i tylko czasami robi się chwilowy sajgon ;)

wczoraj też pojechałam na myjkę ręczną wypucować cytrusa. dla mnie to relaks i przyjemność.
długo czysty nie będzie -na parkingu przed blokiem ciężko jest znaleźć miejsce nie pod lipą :/ wczoraj jakoś mi się udało :)

i powiem wam, że... nawet najlepsza kawa na świecie posolona nie będzie smakowała dobrze. :/
na szczęście dużego łyka nie wzięłam.

niedawno pomalowałam sobie pazurki na różowo.
ekhm... tak.
ja i różowy.
przyznaję się.
ale za to czarne wzorki sobie wymalowałam. o!

zaraz zabieram się za prasowanie :) uwielbiam  zapach świeżości i układanie ubrań w kosteczkę :)

sobota, 13 sierpnia 2016

prawa fizyki...

... te najbardziej tajemnicze i nieodgadnione
... te zdradzieckie w swej sile....
... te, które swojego czasu mnie zaatakowały znienacka ...

... w tym tygodniu dopadły mojego brata.

brat mój nie ogarnia nawet po kilku dniach przemyśleń - jak to się mogło stać??!!

ON - facet wysoki, duży i całkiem ciężki... poważny policjant wydziału kryminalnego wykonujący właśnie poważne czynności służbowe.... wsiadając do samochodu również służbowego... fiknął fachowego koziołka. ... mało służbowego.

jakoś noga mu się zsunęła z krawężnika. jakoś złapał ręką za drzwi samochodu niby się przytrzymując... ale mściwe prawa fizyki docisnęły go do ziemi i doprowadziły do rozwalenia łokcia i bolesnego skręcenia kostki... jak również chyba coś tam się nieciekawego z więzadłami chyba porobiło.

gdy mnie zaatakowały prawa fizyki - jakoś się wybroniłam przed złamaniami, choć blisko było.
i chyba dlatego teraz prawa fizyki postanowiły dopaść mojego brata. :/

no i teraz siedzi sierota (czyt. mój brat) w domu... kule 2 leżą obok.... i jakoś sobie po domu kuśtyka.

i taki to właśnie prezent prawa fizyki ofiarowały mojemu bratu na 40-te urodziny.


bratowa z tego powodu jest jeszcze bardziej (a można bardziej???) umęczona życiem niż zwykle.
... biedaczka musi mężowi swemu podawać do ręki herbatkę, jakieś jedzenie.....
no i ... trauma - musi sama jeździć na zakupy!!!!
moja mama już nie może słuchać jej ciągłego jęczenia dokładnie na wszystko.




niedziela, 7 sierpnia 2016

brak energii

oklapnięta jestem.
brak mi energii i entuzjazmu.
porobiło mi się tak po wizycie u dietetyka.
jeszcze przez jakiś czas trzymałam się... ale teraz...
nie mam siły.
nawet już nie ciągnie mnie na basen czy salę, aby poćwiczyć. już chyba ze 2 tygodnie nigdzie nie byłam.
straciłam sens, wiarę i serce  w to, co robiłam.
dietę dalej trzymam, ale nie widzę najmniejszego choćby rezultatu.
w pasie tyle samo, wagi nie mam, więc się nie ważę... ale skłaniam się już do tego aby zacząć wymieniać bieliznę na rozmiar większy :/ zaczyna mi być ciasno :/

w pracy dostaliśmy zgodę na nadgodziny, więc będę trybiła. trzeba jakoś się wspomagać finansowo.

sobota, 6 sierpnia 2016

nocny ludek

ja to się tak zastanawiam, czy przypadkiem nie powinnam mieszkać w jakiejś innej strefie czasowej.
rano budzę się półprzytomna. a raczej budzik mnie usiłuje obudzić, bo sobie robię odroczenie wyroku (czyt. włączam drzemkę)
a wieczorami czuję się fajniej.
fakt - akurat dzisiaj sporo w dzień spałam (dzisiaj czyt. w piątek, bo przecież po północy jest).
miałam iść do pracy, ale nie poszłam.
uż zgłosiłam.
rano obudziłam się z silnym bólem głowy.
taki migrenowy.
zastanawiałam się, czy mogę sobie zdychać na leżąco w pokoju, czy lepiej siedzieć w pobliżu kibelka, bo z bólu było mi niedobrze.

przetrwałam! :) około 14-tej zaczęło mnie puszczać.

dzisiaj (teraz oznacza to sobotę, bo po północy jest) idę do pracy na 9-tą. i zamiast spać to siedzę i klikam. co więcej - chętnie poszłabym na nocny spacer. no ale wiadomo, że nie pójdę, niezbyt to bezpieczne. gdybym miała towarzystwo - to bym potuptała.




to płyta, którą już jakiś czas temu kupiłam i ciągle się nią zachwycam.