piątek, 20 maja 2016

wciąż namawia

odezwał się po ponad roku przerwy.
kolega, od którego kupiłam samochód.
wciąż kusi i namawia.
gdyby był wolny - to bym się nie zastanawiała.
... no ale nie jest. :/

wiem, jak to jest, gdy serducho jest zajęte, przez kogoś, kto jest niedostępny.
nie chcę tego powtarzać.

sobota, 14 maja 2016

śniadanie na kolację

dzisiaj rano bałam się wyjść z domu.
bolała mnie głowa.
tak migrenowo.
było mi niedobrze.
przygotowałam sobie śniadanie, ale nie byłam w stanie nic zjeść.
wypiłam tylko kilka łyków kawy.
łyknęłam dwie  tabletki....

miałam dzisiaj zajęcia na uczelni. na dzisiaj trzeba było przynieść przygotowaną prezentację.
z duszą na ramieniu - wyszłam z zamiarem w miarę szybkiego powrotu.
jednak udało mi się wysiedzieć na zajęciach z migracji do końca. ból trochę odpuszczał.
nawet w trakcie przerwy udało mi się zjeść miseczkę pomidorówki kupionej w uniwersyteckim barku.
potem na lektorat już nie poszłam. byłam za bardzo zmęczona.
poszłam do domu. przespałam się trochę.
a pod wieczór zjadłam moje śniadanie.

i poczułam się już na tyle dobrze, że poszłam na salę poćwiczyć :)
wieczorem wróciłam do żywych :)

czwartek, 12 maja 2016

borelioza

temat na czasie. aktualnie znowu zaczęto w mediach o tym mówić.
i dobrze.
i dlatego ja też od siebie napiszę słów kilka, choć już temat ten kiedyś poruszałam.

jest to choroba fatalna.
dlaczego?
nie ma własnych objawów. atakuje podstępnie, tak jak podstępnie "skacze" na nas kleszcz i gryzie nas w skrytości.

rumień - po ugryzieniu może być... ale być nie musi.
jeżeli będzie - to dobrze, przynajmniej od razu wiadomo.
ja rumienia nie miałam.
kleszczy kilka w swoim życiu zaliczyłam.
moja mama też.
chodziłyśmy po tych samych krzakach w poszukiwaniu grzybów... i obie złapałyśmy to cholerstwo.
i gdyby nie przypadek.... to nie wiem, kiedy dowiedziałybyśmy się o chorobie... i w jakim stanie zdrowia byłybyśmy dzisiaj....
... że w marnym to z pewnością.

moja mama miała kilka lat temu bardzo poważne problemy ze zdrowiem.
skoki ciśnienia krwi, ciągłe kołatanie i ból serca, odrętwienia i niedowład lewej części ciała, ciągły szum w uszach i okropne problemy z żołądkiem - nie mogła nic jeść: mogły być maleńkie porcje bardzo łagodnego jedzenia, jak dla dzieci, a najlepiej bułka z kefirem....
... a wszystkie robione badania nie wykazywały nic konkretnego.  wszystko było w normie. lekarze zaczęli już mamę podejrzewać o hipochondrię.
a mama nikła w oczach. i już psychika naprawdę zaczęła jej całkowicie wysiadać z tego wszystkiego.

a mi rzuciło się głównie na mięśnie i stawy. gdy rano wstawałam - najpierw szłam z sypialni do dużego pokoju , aby się położyć i odpocząć. byłam zazwyczaj strasznie zmęczona. mięśnie bolały mnie jak po godzince na siłownie. bardzo bolały mnie stopy. z trudem robiłam kroki. a gdy wstawałam z łóżka i szłam do drugiego pokoju - musiałam się przytrzymywać ściany, aby się nie przewrócić. bolały mnie też stawy. ale nie w sposób ciągły. co jakiś czas czułam silne, punktowe ukłucia w stawach. czasami tak nagłe i intensywne, że nie mogłam utrzymać w ręku telefonu. ukłuło kilka razy i przestało. a to staw w palcu u ręki, potem kolano, potem łokieć... a potem nie mogłam na piętę stanąć... i tak sobie bóle krążyły po kościach.
kiedyś zrobiłam sensację w przyszpitalnej przychodni okulistycznej. okazało się, że zaczęło mi się robić ograniczenie pola widzenia, czyli początek jaskry. a że miałam wtedy 31 lat - to się lekarki zleciały i nadziwić nie mogły, że tak wcześnie choroba się zaczyna. na szczęście z czasem samoistnie mi się to cofnęło.
miałam też porządne problemy z płucami. ciągle kaszlałam. lekarz już ręce rozkładał, bo nic nie pomagało. jako ostatnią deskę ratunku zaserwował mi serię 20 zastrzyków wzmacniających odporność i niechcący trochę tym mi pomógł.

a jak się dowiedziałyśmy o chorobie?
przez przypadek.
bratową mojej mamy ugryzł kleszcz i dostała dużego rumienia.
poszła do lekarza, dostała antybiotyk i garść ulotek o boreliozie do ręki.
i mama będąc u niej na kawie zaczęła czytać....
i to nam uratowało zdrowie.
lekarze z ramach nfz nawet nie chcieli jej zlecić badania krwi... uważali, że sobie zmyśla, albo nie chcieli dodatkowych kosztów.
porobiła sobie sama badania prywatnie....
wyniki były szokujące.
lekarz szybko położył ją do szpitala i 2 tygodnie brania dożylnie silnych antybiotyków ładnie pomogło. potem jeszcze trzeba było trochę dobijać zarazę antybiotykami doustnymi.... ale wszystkie fatalne dolegliwości już są w zapomnieniu!

ja też dostałam skierowanie do szpitala. terapia pomogła.

w szpitalu leżałam w pokoju z kobietą, która już ledwo chodziła.... przez 20 lat leczyli ją na stwardnienie rozsiane... a powinni na boreliozę.
lekarz powiedział też, że połowa pacjentów reumatologii powinna się u niego leczyć na boreliozę.
w sali obok leżała kobieta, która tak miała popuchnięte stawy, że chodzić nie mogła - i to też przez boreliozę.

uważajcie na kleszcze!!!!!

środa, 4 maja 2016

prawa fizyki są niesamowite!

wczoraj rano idę sobie z kuchni do przedpokoju.
na podłodze terakota.
ja na bosaka. jak zwykle.
i nagle jak mną nie zakręciło!
jak mną nie wywinęło!
wynik dziwacznych skrętów ciała jest taki, że:
- prawe przedramię blisko nadgarstka mocno stłuczone, spore otarcie i sina gula
- prawe ramię blisko barku trochę napuchnięte i sina, podwójna pręga
- na zewnętrznym brzegu prawej stopy sina stłuczona gula

wszystko to od uderzenia podczas dziwnej konfiguracji ciała w futrynę drzwi po prawej stronie.

jak upadłam, to się tylko potem zwinęłam z bólu.
komunikuję wszem i wobec, że kości nie połamałam.

moje dziecko ukochane, jedyne z całą mocą starało się ukryć uśmiech od ucha do ucha na widok fikającej mamy.
oświadczyłam jej, że się śmiertelnie na nią obraziłam, i żeby nie przychodziła do mnie w najbliższych dniach.


... a to tylko troszkę wody było rozlane....

niedziela, 1 maja 2016

znowu wypłynęło to pytanie

w sobotę po pracy byłam w knajpce.
umówiliśmy się z ludkami z pracy.
fajnie było. :)

potem odwoziłam koleżankę... na.... seks do jej nowego faceta. wychodząc z knajpki pochwaliła się wszystkim :)

i jak jechałyśmy, to zaczęłyśmy gadać o sprawach różnych no i oczywiście zeszło na facetów.

spytała się: dlaczego ciągle jesteś sama? dlaczego nie poszukasz sobie faceta?
ja: a jak? co mam zrobić? tak praktycznie?
ona wstępnie: nnnooo... nie wiem.
potem rzuciła hasło zakrapianych imprezek.

a skąd ja to mam, kurna, wiedzieć???? dlaczego nie mam?
może widać jakaś wybrakowana jestem? nigdy nie miałam powodzenia u chłopaków, czy teraz mężczyzn.

ona jest po rozwodzie, ma 2 dzieci. jest niska i dosyć pulchna. jakoś w zeszłym roku naszła nas (dziewczyny w pracy) myśl, że M. jest w ciąży. M. chodzi ubrana jakby w workach, ma mizerne włosy zazwyczaj przetłuszczone, nawet po jej twarzy widać, że lubi alkohol i się zabawić.
stwierdziła, że trzeba mnie zacząć zapraszać na zakrapiane imprezki do knajp.
ona zawsze tak znajduje facetów.

tylko jakoś... takoś... takie klimaty mi kompletnie nie odpowiadają. nie zamierzam się wdrażać w takie opcje.


pracuję, chodzę do sklepów, na basen, na siłownię, na studia.
nie siedzę zamknięta w domu. nawet do kafejki, od wielkiego dzwonu, pójdę.
nooo... niestety... nigdy nie dorobiłam się towarzystwa, któremu zależałoby na mojej obecności.
takich jak ja się nie lubi na imprezach: spokojna, nie pali, pije z wielkim umiarem albo wcale, szaleństw nie wymyśla.


i wciąż pozostaje pytanie:
JAK ZNALEŹĆ SOBIE FACETA?

...ale takiego fajnego i w przystojności mi odpowiadającego, takiego faceta do życia..

... bo faceta na SAMO bzykanie to nie problem, no ale nie o to chodzi przecież.
 ma być i do życia i do porozmawiania i  TEŻ do bzykania odpowiedni, to rzecz oczywista ;)










środa, 20 kwietnia 2016

chrześcijańska armia ???


nieco oniemiałam czytając:

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,19950717,dziesiec-przykazan-w-sluzbie-ojczyzny-resort-macierewicza-brnie.html#BoxNewsImg


nie ogarniam już....

to będą mogli strzelać?
a może stojąc naprzeciw wroga pomodlą się i nadstawią drugi policzek?

chrześcijaństwo gwarantuje moralność??? od kiedy? bo nie zauważyłam....

z tego kraju zaczyna się robić... sama nie wiem... jakaś koszmarna karykatura....

brak mi słów.

niedziela, 10 kwietnia 2016

marność

czuję swoją marność.

nie.
nie jest to teraz depresyjna pisanina.
ostatnio mam sporo energii w sobie. nie czuję w sobie takiej irracjonalnej, skręcającej moje wnętrze płaczliwej bezsilności.
wiem, że idę do przodu. daję radę.

ale czuję w sobie marność.
tak na spokojnie ... siedzę i myślę od jakiegoś czasu.

od mojej marności jest jeden wyjątek.
choć to w zasadzie nie dotyczy "mojej marności"
ten wyjątek jest osobnym bytem.

to moja córcia.
jest najwspanialszą istotką na świecie.
tak... udała mi się. jestem z niej niesamowicie dumna.

natomiast ja...


w ostatnich miesiącach troszkę się zawzięłam i zaczęłam piec jakieś proste "placki" (czyt. ciasta). nawet szarlotki 2 upiekłam.
a ostatnio przyszedł "efekt uboczny"
... dostałam rachunek za energię.
załamałam się nieco.
i zrobił się dla mnie spory problem .

tak sobie ostatnio siadłam patrząc na rachunek...
smutna to refleksja.
niby powinnam do czegoś już w życiu dojść. jakąś stabilizację powinnam mieć.
czy czuję stabilizację?
nie.
czuję się jak mrówka faraonka. którą ostatnio palcem rozgniotłam.

i znowu naszły mnie myśli wielotematowe.
w czym mogę być wzorem dla swojej córki?
jedynie w tym, jak starać się dobrze utrzymywać wzajemne relacje. jak okazywać nasze wzajemne uczucia.
wiem. mówię: tylko tyle. ale to też aż tyle.

w czym więcej mogę być wzorem?
w czym więcej chciałabym być wzorem?
w niczym.
stanowię antywzór.
w każdej dziedzinie życia mogę jej powiedzieć: nie rób tak jak ja!
i tak jej też mówię.
nie może postępować jak ja. bo do niczego w życiu nie dojdzie.



znowu zaczynam robić plan naprawczy.
ciekawe, jak długo wytrwam w zintensyfikowanym wysiłku fizycznym.
kilogramy mi przybywają. :(
nie cierpię na siebie patrzeć.
przydałoby mi się jakieś nowe ubrania kupić.... te co mam zaczynają się robić co raz ciaśniejsze. kolejnej kurtki nie jestem już w stanie zapiąć.
no tak....
tylko za co sobie coś kupię, skoro ciężko mi znaleźć pieniądze na opłacenie rachunku za prąd.
a córa mi przecież rośnie i kasa na nią idzie...
a ja już nie wyrabiam.

tak.... z moich obserwacji wynika, że tylko ludzie, którzy kasę mają, mówią, że ona nie ma takiego znaczenia, że inni niepotrzebnie przywiązują do niej nadmierną wagę...
tak... jak sobie wezmę rachunek za energię to sobie o tym pomyślę.
albo pomyślę sobie o tym, gdy już z ostatniej kurtki "wyrosnę", a córci będę kupowała książki do szkoły, a potem buty na jesień, buty na zimę, kurtkę.... a jeszcze po drodze będzie do wykupienia w aptece niejedna recepta... tak. zdecydowanie wtedy sobie o tym przypomnę.

dalej ta sama fatalna praca. perspektyw brak. podwyżek brak.
po rozliczeniu PIT-u zauważyłam nawet że w 2015 zarobiłam mniej niż w 2014.
tak. w rubryczce dochód 3500zł mniej. jak to możliwe? w 2015 mniejsze premie i brak możliwości pracy w nadgodzinach.
generalnie wmawiam sobie, że zrobienie sobie licencjata coś zmieni.
ale realnie zdaję sobie sprawę...
latka lecą. młodsza i ładniejsza, zgrabniejsza się nie robię. wręcz odwrotnie.
znajomości nie mam, więc na lepszą pracę szans brak.


odezwał się kolega...
ten od którego samochód kupiłam.
podtrzymuje ofertę. chętnie by się ze mną spotkał nie jeden raz.
a ja podtrzymuję wcześniejszą decyzję - nie chcę być jego kochanką.
... czy w przyszłości tylko takie propozycje mnie czekają?
innych brak.
jakichkolwiek brak.
a teraz to już nie liczę na cokolwiek z kimkolwiek.
nie czuję się jak kobieta.
czuję się jak tyjąca baba, której latka już lecą.
zwłaszcza, że zaczynają mnie łapać pewne babskie dolegliwości...
lekarka stwierdziła, że to stanowczo za wcześnie z moim wieku....
mam pewne przypuszczenia, skąd to się wzięło. ale przekazanie tej informacji lekarce nic nie zmieni.


i tak sobie myślę... w czym mogłabym być wzorem dla córki.....
lepiej abym nie była.
dla jej dobra.